The follow-up results of insulin pump use in Turkish children with type I diabetes mellitus

Özet

Amaç: Çocuklarda kullanımı giderek yaygınlaşmasına rağmen, diyabetli Türk çocuklarında insülin pompası uygulanımma dair yayınlanmış veri yoktur. Bu çalışmanın amacı diyabetli Türk çocuklarında insülin pompası uygulanmanın sonuçlarım araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Yaş ortalaması 14.7±2.6 yıl, pompa kullanım süresi 3-24 ay olan on diyabetik çocuğun verileri incelenmiş, ve pompa kullanımı öncesi bir senelik sürede elde edilen verilerle karşılaştırılmıştır. Bulgular: İstatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, HbAlc düzeyi pompa öncesi döneme kıyasla azalma eğiliminde idi. Vücut kitle indeksi Z skorları benzerdi (Pompa öncesi ve sonrası sırasıyla; 0.45±0.76 ve 0.54±0.53 kg/m2, p>0.05). Ortalama insülin dozu azalmıştı (Pompa öncesi ve sonrası sırasıyla; l.l±0.2 ve 0.9±0.1 U/kg/gün, p

Abstract

Purpose: Although its use is increasing in children, there are no data about pump use in Turkish children with diabetes. The aim of this study was to investigate the outcome measures of insulin pump use in diabetic Turkish children. Materials and Methods: Ten children (age; 14.7±2.6 years, pump therapy duration; 3-24 months) were prospectively studied. Main outcome measures were compared with those of the 12 months prior to pump therapy. Results: Although statistically insignificant, HbAlc tended to be lower compared to the pre-pump period. Body mass index Z scores remained similar (0.45±0.76 vs. 0.54±0.53 kg/m2, p>0.05). Insulin doses decreased (l.l±0.2 vs. 0.9±0.1 U/kg/day, p