Langerhans cells of the skin in lymphoid organs: An immunohistochemical study

Lenfoit organlarda deri'nin langerhans hücreleri: Bir immünohistokimyasal çalışma

Özet

Amaç: Dendritik hücreler tarafından antijenlerin tanınmasının hemen ardından bu hücrelerin lenfoit organlara göç etmeleri immün yanıtın başlayabilmesi için son derce önemlidir.. Biz de çalışmamızda immünohistokimyasal olarak Langerhans hücrelerine özel antibodiler kullanarak, derinin bu özel hücrelerini antijenle tanısdıkları epidermisden ikincil lenfoit organlara doğru olan olası göç yolunugöstermeye çalıştık. Gereç ve Yöntem : Sağlıklı insanlardan alınan iğne biyopsi örneklerinde CDla/HLA-DR, Sİ00 antibodileri ile positif LH'ni deri ve ikincil lenfoit organlarda çalışabilmek için her dokudan 6 örneği, Gazi Üniversitesi Patoji bölümünden elde ettik. Makrofajları LH'nden ayırd edebilmek için makrofajlara özel L1 MoAb'sini kullandık. Formalin ile tespit edilmiş ve parafine gömülmüş dokularda standart immünohistokimyasal yöntemler ile bu antibodileri gösterdik. Reaksiyonu Leica DM 4000B foto ısık mikroskobunda görüntüledik. Bulgular: CDla,-S-100 ve HLA-DR-positif LH'ni epidermisde ve S-100/ HLA-DR-positif LN'ni de dermis ve dermişin damarları çevresinde gözlemledik. Bunlar sekil olarak dendritik hücrelere benzeyen hücrelerdi. Bu S-100/ HLA-DR immunoreaktif hücreleri aynı zamanda lenf düğümlerinde, dalakta ve timusda da gözlemledik ve bıı hücrelerin L1 positif macrofajlardan ayırımına vardık. Bu pozitif hücrelerin kan damarları ile de son derce yakın ilişkide bulunması ve endotel hücreleri aralarına doğru sokulmus olmaları onların göç eden hücreler olabileceği kanısını uyandırdı. Sonuç: Bu gözlemler LH'nin antijenleri ikincil lenfoit organlara lenf damarlarının yanısıra kan damarları ile de götürebiliceğinin göstergesi olabilir ve Langerin'in yanisira/olmadigi durumlarda CDla, S-100 ve HLA-DR ikincil lenfoit organlarda LH'ni göstermeye uygun antibodiler/isaretleyicilerdir.

Abstract

Migration from sites of antigen uptake to lymphoid organs is crucial for the generation of immune responses by dendritic cells. We investigated the human epidermal Langerhans cells in their migratory pathway, from the epidermis to the draining lymph nodes (LNs) and/or other secondary lymphoid organs, by immunohistochemical methods, presenting the intensity of immunore-active cells with Langerhans cells (LCs) specific antibodies. Materials and Methods: Migrated LCs from the epidermis were measured as a function of the frequency of CDla/HLA-DR and S100 positive LCs were found in epidermal sheets prepared from punch biopsies of the normal skin sites of healthy humans. For this purpose, we investigated 6 healthy tissue samples of each lymphoid organ biopsy with these antigens. Moreover, we used LI MoAb to distinguish macrophages from LCs or their derivatives. We examined normal samples from subjects who presented at the Pathology Department of Gazi University Medical Hospital, Turkey. Standard immunohistochemical methods were used to detect the presence of antigens in formalin fixed tissue specimens. The intensity of the immunope- roxidase reaction was classified under a light microscope (Leica DM 4000B). Results: We noted CD1a-, S-100-, and HLA-DR-positive LCs in the epidermis and S-100/HLA-DR-positive LCs in the dermis and around its vessels. These were shaped like dendritic cells.We also saw these S-100/HLA-DR immunore- active cells in the LNs, spleen, and thymus by discriminating them from the L1 - positive macrophages. These positive cells were very close to the blood vessels. Conclusion: These observations support the concept that Langerhans cells deliver antigen peptides to regional lymph nodes/thymus and spleen, to the former via lymph vessels and to the latter via arterial circulation, and CDla, S-100, and HLA-DR were suitable markers for the detection of Langerhans cells in different lymphoid tissues except langerin.