Autism Spectrum Disorder Management Practices and Level of Knowledge Among General Pediatricians

Çocuk Hekimlerinin Otizm Spektrum Bozukluğu Hakkındaki Bilgi, Tutum ve Yönetim Pratikleri

Kıvılcım GÜCÜYENER, Şebnem SOYSAL, Ebru ARHAN, Ayşe SERDAROĞLU, Ercan DEMİR, A. Aysima OZCELİK

Özet

Amaç: Otizme özgül rutin gelişimsel tanı araçları olmadığından tanı koymanın okul öncesi döneme kadar uzayabildiği görülmektedir. Erken tanı ve tedavi için hekimlerin otistik spektrum bozukluğu şüphesi uyandıran durumları iyi bilmesi ve bunları standart ölçme araçları ile değerlendirmesi gerekmektedir. Günümüzde halen pediatristler Otizm spektrum bozukluğu olan hastaları ilk gören hekimler olduğu için erken tanıda önemli rol oynamaktadır. Yöntemler: Bu çalışma pediatristlerin otistik spektrum bozukluğu ve yaşam olayları üzerine etkileri hakkındaki tutum ve davranışlarını değerlendirmek için tasarlanmıştır. Bu çalışma, devlet ve üniversite hastanelerinde çalışan 270 gönüllü pediatrist (asistan ve uzman) ile yapılmıştır. Bulgular: Katılımcılar sıklıkla yaygın gelişimsel bozukluk şüphesini sosyal stimulusların farkında olmayan, göz teması ve gülümsemesi az olan, ismi seslendiğinde cevap vermeyen, işitme normal olmasına rağmen geç konuşan, kusma ve yeme bozukluğu gibi gastrointestinal problemleri olan hastalarda duyduklarını belirtmişlerdir. Sonuç:Bu çalışmapediatristlerin otizm spektrum bozuklukları (OSB) ve DSM IV kriterleri hakkındayeterli bilgi sahibi olmadıklarını göstermiştir. Katılımcılar OSB hakkında tanı ve değerlendirme kriterlerini bilmedikleri, yaşam olayları üzerine etkisi hakkındaki soruları genel olarak düşük oranda doğru cevapladıkları ve örgün eğitime devam edebilme, evlilik gibi yaşam olaylarına bakış açısından ailelere yeterince objektif bilgi verecek düzeyde olmadıkları görülmüştür. Bu hastalara uygun yaklaşım için çocuk psikiyatri kliniklerinde rotasyon yapılması gerekliliğini belirtmişlerdir.

Abstract

Objectives: Early diagnosis of Autistic Spectrum Disorder (ASD) is challenging and may be delayed up to preschool years since there is no pathognomonic sign or laboratory test to detect the illness. For early diagnosis and treatment, pediatricians should be aware of the psychological disorders and medical issues that children with ASD encounter. Pediatricians play an important role in the early recognition of ASD, because they are usually the first point of contact for children with ASD. Methods: This study focuses on the role of pediatricians' awareness of autism and its effects on the life events of the autistic children. The study involved 270 volunteer pediatricians (residents, pediatricians), from state and university hospitals. Results: ASD that the participants were most commonly aware of were lack of attention to social stimuli, fewer smiles, and not looking at the faces of others, not responding to their own name, delayed speech in the presence of hearing and gastrointestinal problems such as vomiting and eating . Conclusions: The results of the present study show that pediatricians do not have the through knowledge of DSM-IV autism criteria and ASD. They have stated that they are not familiar with comprehensive evaluation techniques or are not comfortable with making the diagnosis of autism spectrum disorders, have inadequate knowledge about the effect of the disease on the rest of the patient life as an adult. They have also stated that having spending some time in child and adult psychiatry clinics will make them feel more comfortable while approaching those patients.