Mesleki Karar Verme Programının Onuncu Sınıf Öğrencilerinin Mesleki Kararsızlık Düzeyleri Üzerinde Etkililiğinin Sınanması

Testing the Effectiveness of the Vocational DecisionMaking Program on 10th-Grade Students’ Vocational Indecision Levels

Özet

Bu çalışmada, 9. sınıf öğrencilerine yönelik olarak, Kırdök (2010) tarafından geliştirilen bilgiyiişleme kuramı temelli mesleki karar verme grup rehberliği programının 10.sınıf öğrencilerininmesleki kararsızlık düzeyleri üzerindeki etkililiği sınanmıştır. Bu amaçla bir lisenin 10.sınıfındaöğrenim görmekte olan 16’sı deney, 16’sı kontrol grubunda olmak üzere 32 öğrenci çalışmagrubu olarak belirlenmiştir. Araştırmada 2x2’lik bir split-pilot ya da karışık desen olarak datanımlanabilen ön test-son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarakmesleki karar verme eğitim programı öncesi ve sonrasında mesleki kararsızlık düzeylerininbelirlenmesi amacıyla Çakır (2004) tarafından geliştirilen “Mesleki Karar Envanteri”kullanılmıştır. Deney grubundaki öğrencilerle birinci araştırmacı tarafından yürütülen meslekikarar verme programı haftada bir 70-80 dakikalık oturumlar şeklinde 10 oturumdauygulanmıştır. Yapılan analizlerde deney ve kontrol gruplarının ön test puan ortalamalarıarasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülürken, son test puan ortalamaları arasında anlamlıdüzeyde bir fark gözlenmiştir. Elde edilen bu bulgu; deney grubundaki öğrencilerin meslekikararsızlık puanlarının, kontrol grubundaki öğrencilerin kararsızlık puanlarına oranla anlamlıbir düşüş gösterdiğini ortaya koymaktadır. Bu sonuç, araştırma kapsamında sınanan meslekikarar verme programının 10. sınıf öğrencilerinin mesleki kararsızlık düzeylerinin azaltılmasındaetkili olduğunu göstermektedir.

Abstract

It was tested in this study to what extent the vocational decision-making program developed for ninth-grade students by Kırdök (2010) based on the information processing theory affected the vocational indecision levels of tenth-grade students. To this end, 32 students attending the 10th grade of a high school were chosen for the study group (16 students in the experimental group and 16 students in the control group.) The research used the pretest-posttest control group design which can also be defined as a 2x2 split-pilot or mixed design. The Vocational Decision Inventory developed by Çakır (2004) was utilized as a data collection instrument to determine the pre- and post-program vocational indecision levels. The vocational decision-making program was implemented by the researcher with the experimental group students in 10 sessions of 70-80 minutes a week. It was concluded in the analyses that there was no significant difference between the experimental and control groups by the pretest score averages whereas a significant difference was discovered by the posttest score averages. This finding shows that vocational indecision scores of the students in the experimental group decreased significantly compared to the scores of the students in the control group. This result indicates that the vocational decisionmaking program tested in the research was effective on decreasing tenth-grade students’ vocational indecision levels.