Türkçenin Yabancı Dil Olarak Uzaktan Öğretimine İlişkin Öğrenici ve Öğretici Görüşleri

The Views of Learners and Instructors as to Distant Teaching Turkish as a Foreign Language

Özet

COVID-19 salgını nedeniyle, Türkçeyi yabancı dil olarak öğreten kurumlar da diğer eğitimkurumları gibi uzaktan öğretim sistemine geçmiştir. Bu çalışmada korona virüs nedeniyle uzaktanyabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin ve öğretenlerin, uzaktan Türkçe öğretimine yönelikgörüşleri incelenmiştir. Çalışma grubu, 30 öğrenici ve 10 öğreticiden oluşmaktadır. Çalışmada,öğrenicilere ve öğreticilere yönelik 6 sorudan oluşan yapılandırılmış görüşme formları veritoplama aracı olarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizine uygun biçimdeçözümlenerek bulgulara ulaşılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, öğrenicilerin önemli birbölümünün uzaktan değil, yüz yüze eğitimi tercih ettikleri belirlenmiştir. Öğrenici ve öğreticiler,olumlu görüş olarak uzaktan öğretimin dil öğrenimi ve öğretimi alanında kullanılmasının zamanve mekân sınırını ortadan kaldırdığını belirtmiştir. Olumsuz olarak ise, etkileşim sorunları, dilbecerilerinin gelişiminin olumsuz etkilenmesi, alt yapı sorunları, ödev kontrolüne imkântanımaması gibi görüşler bildirmişlerdir. Her iki katılımcı grubun uzaktan Türkçe öğretimineyönelik görüşlerinin büyük oranda örtüştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ulaşılan bulgular ışığındaaraştırmacılar tarafından, Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretimine yönelik önerilergeliştirilmiştir.

Abstract

Because of the COVID-19 outbreak, institutions that teach Turkish as a foreign language have switched to the distance education system like other educational institutions. In this study, the opinions of those who learn and teach Turkish as a foreign language from a distance due to corona virus have been examined. The working group consists of 30 learners and 10 teachers. In the study, structured interview forms consisting of 6 questions for learners and teachers were used as data collection tool. The data obtained were analyzed in accordance with the content analysis and the findings were obtained. As a result of the analyses, it was determined that a significant part of the learners preferred face to face education rather than distance. The learners and teachers expressed their views positively in terms of removing the time and place boundaries. On the negative side, they expressed opinions such as interaction problems, negative development of language skills, infrastructural problems, and lack of control on homework. It was concluded that the opinions of both participant groups towards teaching Turkish at a distance coincide to a great extent. In the light of the findings, suggestions for the distance education of Turkish as a foreign language have been developed by the researchers.