Araştırma Görevlilerinde İş Becerikliliği ve İşleBütünleşme Arasındaki İlişki

Özet

Bu araştırmanın amacı iş becerikliliği davranış düzeyleri ile işle bütünleşme düzeyleri olarak sayılan psikososyal değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın evreni Ankara’daki devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan araştırma görevlileridir. Örneklem ise bu üniversitelerde çalışan 358 araştırma görevlisinden oluşmaktadır. Araştırma ilişkisel tarama modeli kullanılarak yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veriler; Tims, Bakker ve Derks (2012) tarafından geliştirilen ve Akın, Sarıçam, Kaya ve Demir (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan “İş Becerikliliği Ölçeği”; Rich (2006) tarafından geliştirilen ve Öngöre (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan “İşle Bütünleşme Ölçeği”; aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde istatistiki işlemlerden aritmetik ortalama (X̅), standart sapma (s), yüzde (%), Pearson Moments çift yönlü korelasyon analizi ve aşamalı regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre duygusal bütünleşme, iş becerikliliğinin dört boyutuyla da orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki gösterirken, fiziksel ve bilişsel bütünleşmenin sadece iki iş beceriklilği boyutuyla (Yapısal İş Kaynaklarını Arttırma ve Zorlayıcı İş Gerekliliklerini Arttırma) ile orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki gösterdiği bulunmuştur. Aşamalı regresyon analizi sonuçları ise işle bütünleşmenin iş becerikliliğinin anlamlı yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Bulgular ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılmış ve akademide iş becerikliliği davranışlarının güçlendirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.

Abstract

The aim of this study is to determine the relationship between job crafting behavior levels andpsychosocial variables which is considered as work engagement levels. The universe of theresearch consists of research assistants working at state and foundation universities in Ankara.The sample consist of 358 research assistants working in these universities. The research is adescriptive study using relational survey model. In the study the data were collected through;“Job Crafting Scale” developed by Tims, Bakker and Derks (2012) and adapted into Turkish byAkın, Sarıçam, Kaya and Demir (2014); “Work Engagement Scale” developed by Rich (2006)and adapted into Turkish by Öngöre (2013). In the analysis of the data, the arithmetic mean (X̅),standard deviation (s), percentage (%), Pearson Moments bidirectional correlation analysis andstepwise regression analysis techniques were used. According to the results of the research; whileemotional dimension shows a moderate, positive and meaningful relationship with all fourdimensions of job crafting, it has been found that physical and cognitive dimension shows amoderate, positive and maeaningful relationship with only two dimensions of job crafting(Increasing Structural Resources and Increasing Challenging Demands). The results of thestepwise regression analysis showed that work engagement is a significant predictor of jobcrafting. The findigs were discussed within the framework of the relevant literature, andsuggestions were made to strenghten job crafting behavior in Academia..