AHLAK-POLİTİKA İLİŞKİSİ AÇISINDAN MACHİAVELLİ'NİN POLİTİKA TEORİSİ

(Machiavelli s Theory of Politics In Terms of the Relation Between Morals and Politics)

Özet

Günümüzde Machiavelli her yerde. çağdaş politik ve akademik tartışmalarda (İş etiği ve iletişim alanları da içeren) o, hem modern politik ve toplumsal temellerin, hem de modern dünyanın karanlık tarafının kurucusu olarak incelenmekte, analiz edilmekte ve yorumlanmaktadır. Bu nedenle Machiavelli çift taraflı bir üne sahiptir. Bu taraflardan biri, onun modern politikanın bir köşe taşı olduğuyken, diğeri sınırsız devlet gücü, politik gücün devamı için özgürlükleri engellemek, ekonomik ve politik egemenlik için yerel ve küresel savaşlara girişmek gibi Makyavelyan denilen ahlak dışı politikaların sorumlusu olduğudur. Bu çalışma, şu temel soruna odaklanacaktır: Machiavellinin teorisini ahlak-politika ilişkisi açısından nasıl yorumlayabiliriz? Aynı zamanda aşağıdaki sorulara cevap vermeye çalışacağız: Machiavelli politik kararların ve eylemlerin kasıtlı olarak ahlak dışı olmasını önermiş olabilir mi? Yoksa tüm suçlamalara rağmen, o, klasik politika geleneğinin eleştirisini de içeren, politikanın tanımını, ilkelerini ve yolunu değiştirmiş olan yeni bir politik bilgelik türü mü önermektedir?

Abstract

Nowadays Machiavelli is in everywhere. In contemporary political and academical debates (include business ethics and communication), he is studied, analyzed and interpereted by scholars both as the founder of the modern political and social grounds and as the constructurer of the dark side of modern World. Thus, his reputation has double sides. When the one of these sides is that he is a cornerstone of the modern politics, the other one is that he is responsible for non-moral modern politics called Machievellian such as unlimited state power, hindrance of freedom for continuating of political power, local and global wars for political and economical domiation. This study will focus on the main question: How we can interprete Machiavelli s theory in terms of the relation between morals and politics. And we will try to answer these questions: Might he really recommend that political decisons and actions are intentionally non-moral? Or, in spite of all accusations, did he offer a new kind of political wisdom (also included critiques of classical politics) that changed description, principles and route of politics