Magnetoterapi ve ultrason uygulamalarının deneysel ağrı üzerine etkilerinin karşılaştırılması: Tek kör klinik çalışma

Comparison of the effects of magnetotherapy and ultrasound application on experimental pain: Single blind clinical trial

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı sağlıklı bireylerde magnetoterapi ve ultrason uygulamalarının deneysel ağrı eşiği ve toleransı üzerindeki etkinliğinin belirlenmesiydi. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, yaş ortalamaları 21.45±1.27 yıl olan toplam 40 sağlıklı birey (21 kadın ve 19 erkek) alındı. Tek körlü olarak planlanan çalışmada, modalite uygulamaları ve ölçümler farklı araştırmacılar tarafından yapıldı. Ağrı, deneysel ağrı yöntemlerinden ağrı eşiği ve toleransı ile, radius distal uçtan ölçümle değerlendirildi. Ağrı eşiği ve toleransı ölçümü, ultrason ve magnetoterapi uygulamalarından önce ve sonra yapıldı. Ultrason ve magnetoterapi uygulamaları birbirini takip eden günlerde önkol volar yüz distaline, herhangi bir sıra takip edilmeden yapıldı. Ultrason tedavisi tam temas tekniği ile 5 dakika süreyle, magnetoterapi ise longitudinal yerleşimle 20 dakika uygulandı. Sonuçlar: Ultrason ve magnetoterapi uygulamalarının ağrı eşiği ve toleransı değerlerini anlamlı olarak arttırdığı görüldü (p0.05). Tartışma: Ultrason ve magnetoterapi, doku iyileşmesine ek olarak analjezi amacıyla da kullanılabilir. Modalitelerin birbirlerine göre üstünlük göstermemesi, klinik kullanımda kolay ulaşılabilir modalitenin seçilmesi için yönlendirici olabilir.

Abstract

Purpose: Aim of our study was to determine the effect of application of magnetotherapy and ultrasound on experimental pain in healthy individuals. Materials and methods: Forty healthy subjects (21 women and 19 men) with a mean age of 21.45±1.27 years were included in the study. Application of modalities and measurements were performed by different researchers in the study which was planned as a single-blinded study. Pain was assessed with pain threshold and pain tolerance from the radius distal tip. Pain measurements were performed before and after ultrasound and magnetotherapy application. Therapy applications were done at the volar side of the distal forearm in consecutive days without a regular order. Application of ultrasound was performed 5 minutes with full contact technique while magnetotherapy was applied 20 minutes with longitudinal positioning. Results: Application of ultrasound and magnetotherapy increased pain threshold and tolerance values significantly (p0.05). Conclusion: Ultrasound and magnetotherapy can be used to obtain analgesia in addition to tissue healing. Because there was no difference between the modalities from this aspect, choice between these modalities may rely on easy accessibility in the clinic.