Otistik çocuklarda adapte edilmiş egzersiz eğitiminin fiziksel uygunluk düzeyine etkisi

Effects of adapted exercise education on physical fitness in children with autism

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı otistik çocuklarda adapte edilmiş egzersiz eğitiminin fiziksel uygunluk düzeyine etkisini saptamaktı. Gereç ve yöntem: Çalışmaya 5-7 yaşlarında 8 otistik erkek alındı ve olgular 2 gruba ayrıldı: Grup 1: Havuz grubu (N=4): yaş ortalaması 6.25±0.5 yıl, Grup 2: Kara grubu (N=4): yaş ortalaması 6.0±1.15 yıl. Tüm olgulara, kardiyovasküler endurans, kavrama kuvveti, hız ve çeviklik, esneklik ve vücut kompozisyonu değerlendirmeleri egzersiz eğitimi öncesi ve sonrasında yapıldı. Eğitim programında; egzersiz becerileri, yanlışsız öğretim yöntemlerinden biri olan “ipucunun giderek azaltılmasıyla öğretim” yöntemi kullanılarak, 12 hafta boyunca, haftada 3 gün ve günde 40 dakika süre ile uygulandı. Kara grubunun eğitim programı; koşu bandında yürüyüş, trambolinde zıplama, hedefe top atma ve oyuncak ata binme, havuz grubunun ise su içi egzersizler ve oyunlardan oluştu. Sonuçlar: Çalışma sonucunda, her iki grupta eğitim öncesi ve sonrası, 6 dakikalık yürüme testi mesafesi (m), O2 tüketim miktarı (peak VO2) ve yüzdesi (% VO2), hız ve çeviklik koşusu, kavrama kuvveti ve otur-uzan testi değerlendirme sonuçları fark bulundu (p0.05). Tartışma: Çalışma sonuçları, her iki egzersiz programının da otistik çocukların fiziksel uygunluk düzeylerini geliştirdiğini göstermektedir. İletişim ve sosyal ortama uyum göstermede sınırlılıkları olan otistik çocuklarla çalışan fizyoterapistlerin, adapte edilmiş bu programlar ve benzer egzersiz programları ile yararlı sonuçlar elde edebileceği düşünülmektedir.

Abstract

Purpose: The aim of the present study was to investigate the effects of adapted exercise education on physical fitness levels of children with autism. Material and methods: The current study included eight autistic boys aged between 5 and 7 years. Subjects were divided into two groups. Group 1: Pool group (n=4): mean age 6.25±0.5 years, Group 2: Land group (n=4): mean age 6.0±1.15 years. Cardiovascular endurance, hand grip strength, speed and agility, flexibility and body composition of the subjects were recorded before and after exercise training. Exercise skills were applied by using one of the “errorless teachings methods” which is called the “most to least prompt” for during 40 minutes a day, three times a week for 12-weeks. Exercise program of land group was consisted of walking on treadmill, trampoline exercises, throwing the ball to the target, riding a toy horse and water group was consisted of water exercises and play skills. Results: At the end of the study when pre and post test evaluation results were compared significant differences were found in distance of the six minutes walking test, the amount of O2 consumption (peak VO2), and percent (VO2%), running speed and agility, hand grip and sit and reach test (p0.05). Conclusion: The results of the current study showed that both exercise programs improved physical fitness of autistic children. It can be suggested that physiotherapists who are working with autistic children with communication and social integration limitations, may obtain useful results by the help of these kinds of adapted exercise programs and similar exercise programs.