Duchenne musküler distrofide sternocleidomastoideus kas kuvvetinin gövde fleksiyonu üzerine etkisi

Effect of sternocleideomastoideus muscle strength on trunk flexion on Duchenne Muscular Dystrophy

Özet

Amaç: Bu çalışma, Duchenne musküler distrofili (DMD) olgularda sternocleidomastoideus (SKM)ve abdominal kaslar arasındaki ilişkiyi araştırmak, aktif oturmaya gelebilme aktivitesi ile gövdekaslarının kuvvetleri arasındaki ilişkileri ortaya koymak, kas kuvvetinin fonksiyonel düzeyüzerindeki rolünü incelemek amaçlarıyla planlandı. Gereç ve yöntem: Çalışmaya Vignosfonksiyonel skalasına göre 2. devre ve 3. devrede yer alan ve yaş ortalaması 7.97±2.51 yıl olan59 DMD’li birey alındı. Çalışmada olguların kas kuvvetleri manuel kas testi ile değerlendirildi.Sonuçlar: Fonksiyonel düzeye göre yapılan karşılaştırmalarda ikinci ve üçüncü devredekibireylerin SCM, rektus abdominus, oblik abdominal ve erektör spinal kasların kas kuvvetinde farkolmadığı belirlendi (p>0.05). Aktif oturmaya gelen ve gelemeyen çocuklarda erektör spinalkaslar dışındaki kasların kuvvetleri arasında fark bulundu (p

Abstract

Purpose: This study aimed to investigate the relation between sternocleidomastoideus (SCM)and abdominal muscles, to determine the relation between the ability of sitting actively andtrunk muscles strength, to assess the role of muscle strength on functional status in DuchenneMuscular Dystrophy (DMD). Material and methods: Fifty nine DMD cases, whose functionallevels were level 2 and level 3 according to the Vignos Functional Scale, (with mean age of7.97±2.51 years) were included in this study. Muscles were assessed by means of manualmuscle testing. Results: In the comparisons according to the functional levels, there was nosignificant difference between level 2 and levels 3 for SCM, rectus abdominus, obliqueabdominal and erector spinal muscle strengths (p>0.05). There were significant differances ofmuscle strengths when erector spinal muscles were excluded between the children able to sit orunable to sit (p