Omurilik Yaralanmasına Bağlı Ortostatik Hipotansiyonlu Bir Hastada Midodrin Tedavisi

Midodrine Treatment in a Patient with Orthostatic Hypotension Associated with Spinal Cord Injury

Gülşah KARATAŞ, Müfit AKYÜZ, Tuğba İKİZ KAYMAZ, Elif YALÇIN, Neslihan METLİ

Özet

Ortostatik hipotansiyon (OH), omurilik yaralanmalı (OY) hastalarda, rehabilitasyon sürecini olumsuz yönde etkileyebilecek önemli bir sorundur. OH’nun non-farmakolojik yaklaşımlara yanıtsız olduğu bazı klinik durumlarda, tedaviye güçlü bir vazokonstrüktif ajan olan Midodrinin eklenmesi OH tedavisinde faydalı olabilmektedir. Altmışiki yaşında C4 AIS C kronik spinal kord yaralanması olan erkek hastanın, OY’na bağlı gelişmiş olan OH’unun rehabilitasyonu olumsuz yönde etkilediği ve rehabilitasyon programında ilerleme kaydedilemediği görüldü. OH’nu ortadan kaldırmak amacıyla hastaya Midodrin tedavisi başlandı. Midodrin tedavisiyle OH tamamen kayboldu ve hasta oturabilir pozisyonu sağlayabildi. Midodrine bağlı otonomik disrefleksi (OD) sıklığı arttığından dolayı, midodrinin dozu, OD’nin en az görüldüğü seviyeye düşürülerek tedaviye devam edildi. Hasta tekerlekli sandalye seviyesine getirildi ve taburcu edildi. Omurilik yaralanmasına bağlı gelişen OH’nun tedavisinde midodrinin etkili olduğu gözlenmiştir. Bunun yanında, midodrin tedavisinin, OD’nin gelişmesi ya da sıklığının artmasına neden olabileceği akılda tutulmalıdır.

Abstract

Orthostatic hypotension (OH) is an important clinical issue that may adversely affectthe rehabilitation process in patients with spinal cord injury (SCI). In some clinical situations whereOH is nonresponsive to non-pharmacological approaches, it may be beneficial to use midodrine forthe treatment of OH, which is a potent vasoconstrictive agent. A 62-year-old male patients with C4AIS C chronic spinal cord injury, he have OH associated with spinal cord injury admitted to hospitalfor the long term rehabilitative care. Rehabilitation program couldn’t be maintained as a resultof OH. Midodrine therapy was started to remove the OH. OH was completely improved withmidodrine therapy and the patient was finally able to sit. During the treatment, rate of AutonomicDysreflexia (AD) was increased, hence, the midodrin dosage was lowered to the level at which theAD was at least seen, and the treatment continued. The patient then was discharged from the hospitalat a wheelchair-dependent level. The midodrine was observed to be effective for the treatmentof OH in patients with SCI. AD, however, should be kept in mind that its frequency may increasesas a side effect of midodrine therapy.