Malatya İlindeki Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Yetiştiricilerin Sosyo-Ekonomik Durumu

Structural Characteristics of Sheep Farms and Socio-Economic Status of Breeders in Malatya Province

Özet

Bu araştırma, Malatya ilindeki koyun yetiştiricilerinin sosyo-ekonomik durumlarını ve işletmelerin yapısal özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla 192 adet işletme araştırma kapsamında değerlendirilmiş ve sahipleriyle yüz yüze anket gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, yetiştiricilerin %63.1’inin 31-50 yaş arasında, %70.2’sinin ilkokul mezunu ve %76.5’inin 5 ve daha fazla hane halkına sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu araştırmada, ağılların %63.5’inin müstakil ve %30.7’sinin eve bitişik olduğu, %49.5’inin doğu- batı uzun eksenli yapıldığı, %86.3’ünün kapalı olduğu, %60.9’unun ise “I” şeklinde tasarlandığı saptanmıştır. Ayrıca, ağılların %89.6’sının enlerinin 10.0 m ve daha az, %61.0’inin boylarının 20.0 m ve daha az, %53.1’inin ise yüksekliklerinin 2.1-3.0 m olduğu tespit edilmiştir. Ağılların %55.0 oranında pencere-havalandırma koşullarına, %71.3 oranında havalandırma bacasına, dinlenme yerlerinde 1 m2 ve daha az (%92.0), gezinti yerinde ise 2 m2 ve daha az (%41.4) kuzusuz koyun başına alana sahip oldukları belirlenmiştir. Çok büyük çoğunluğunda (%92.1) ayak yıkama havuzu ve banyoluk bulunmayan işletmelerde, veteriner hekimlik hizmetlerinden sürekli değil hastalıklarla başa çıkılamayan durumlarda yararlanıldığı (%83.3), aşılama programlarına ise çok yüksek oranda (%95.5) riayet edildiği ve en fazla zorunlu aşıların yaptırıldığı (%97.7) saptanmıştır. Ayrıca, yetiştiricilerin çözüm üretilmesini istedikleri en önemli sorunlar mera sorunu (%68.7) ve damızlık temini (%16.2) olarak belirlenmiştir. Yetiştiricilere yönelik eğitim çalışmalarının daha fazla ve devamlı yapılması sayesinde problemlerin zaman içerisinde büyük ölçüde çözüme kavuşabileceği kanaatine varılmıştır.

Abstract

This research was carried out to determine the socio-economic status of sheep breeders and the structural characteristics of the farms in Malatya. For this purpose, 192 farms were evaluated by face-to-face survey that was conducted with the owners. It was determined that 63.1% of the breeders were between the ages of 31-50, 70.2% of them graduated from primary school and 76.5% of respondents had 5 or more households. It was also determined that 63.5% of the barns were detached and 30.7% were adjacent to the house, 49.5% were built with an east-west long axis, 86.3% were closed, and 60.9% were designed as "I" shape. In addition, it was determined that 89.6% of the barns had a width of 10.0 m or less, 61.0% had a height of 20.0 m or less, and 53.1% had a height of 2.1-3.0 m. It was observed that, 55.0% of barns had window-ventilation conditions, 71.3% had ventilation shafts. According the study 92.0% of pens had 1 m2 or less area in their resting places and 41.4% of them had a promenade area of 2 m2 or less for per sheep without lamb. Additionally, there were no foot washing pools and baths (92.1%), veterinary services were not used on regular basis except for situations where diseases cannot be overcame (83.3%), vaccination programs are followed at a very high rate (95.5%), and mandatory vaccines most (97.7%). The most important problems that the breeders wanted to be solved were the pasture problem (68.7%) and the obtaining appropriate breeding sheep (16.2%). It had been concluded that the problems can be solved over time, to a large extent, by conducting more and more training activities for breeders.