GÜÇ İSTENCİ: NIETZSCHECİ EVRİMİN TEMEL MEKANİZMASI

Özet

Friedrich Nietzsche’ye göre yaşam, oluş içindedir ve sürekli değişimin etkisi altındadır. Bu değişimin temel mekanizması tüm varlığı harekete geçiren güç istencidir. İnsan dünyasında güç istencinin açığa çıkması iki tip insan arasındaki mücadeleye bağlıdır. İlki, güç istenci ile hareket eden bir fizyolojik canlı olan, dışarıda olanı kendine göre biçimleyerek evrimleşen, üreme ve beslenme yeterliği sergileyebilen, varlığını yalnızca korumakla yetinmeyip yaşamını istenç bakımından daha güçlü bir biçimde ortaya koymak isteyen insan tipidir. Bu insan tipi, insan evriminde asli rol oynamakta ve bir sonuç olarak, böyle bir amacı olmasa da türün devamlılığını sağlamaktadır. İkincisi, kendinde mücadele etme kuvveti bulamayan, yaşama uyum sağlayamamakla birlikte varlığını sürdürmeye devam eden ve insan türünün geleceği açısından bir engel oluşturan fizyolojik olarak zayıf insan tipidir. Yaşamın özü olan güç istencinin getirdiği koşullara tahammül edemeyen bu insan tipi, çözümü, yeni bir hakikatte ve bu hakikati güvenceye alan yüce değerler yaratmakta bulmuştur. Zayıf tip, bu gerçeklik altında ürettiği değerlere uyarak, kendisini güç istencinin yaşamda ortaya koyduğu mücadeleden kurtarmayı başarmış ve icat ettiği hakikate sığınmayı öğrenmiştir. Bu makalede güç istencinin işlerliği ve evrimsel yönü bu iki tip üzerinden tartışılmıştır.

Abstract

Life is in becoming and under constant change for Nietzsche. The main mechanism of change is will to power that enacts the whole being. The appearance of will to power in the human world depends on the struggle between two types of human being. The first type is the one acting with will to power as a physiological organism, evolvent by shaping what is external to herself, displaying the ability of nutrition and reproduction and affirming herself by not only preserving her existence but by furthering life in terms of her own will. This type of human being has a fundamental role in human evolution and ensures the continuity of the species even if she has no such purpose after all. The second is physiologically weak type who has no strength to struggle in order to maintain her existence despite of failing in adaptation to life and poses an obstacle for the future of human species. This type, unable to stand for the conditions of will to power as the essence of life, finds the solution in novel truth and creates sublime values that secure this truth. The weak type manages to save herself from the struggle of will to power and learns to harbor the invented truth by complying with the values fabricated under this reality. In this article, the functionality of will to power and its evolutionary side is discussed through these two types.