Platon ve Devlet'in Epistemolojisi üzerine

Özet

Nesne analizini öne çıkaran ve kimi zaman iki dünya teorisi olarak da adlandırılan geleneksel yoruma göre, bilgi ve inanç arasındaki fark, Platon için, nesneler hakkındaki önermeleri ya da doğruları değil, bu nesnelerin bizzat kendilerini konu edinir. Bilgi ve inanç, olmak fiilinin yorumuna bağlı olarak, varlık ya da yüklemler üzerine olup, ancak ve sadece belirli nesnelerle kurulan doğrudan düşünsel aktlar olarak görülmelidir. Fakat Gail Fine, bu geleneksel yorumu açık- ça reddeder ve Platonun, Devlet diyalogunda, bilgi ve inanç ayrımı ile ilgili olarak aslında bir içerik analizi yaptığını iddia eder. Finea göre Platon, bilgiyi doğru önermelere bağlarken, inancı ise doğru olan ve doğru olmayan ile ilişkilendirir. Ayrıca Platon bilgiyi, sezgiye dayalı bir doğrudan kavrayış ya da acquaintance modeli üzerinden değil, uyumculuk görüşü çerçevesinde ele alır. Bu makalede, Francisco J. Gonzalezin düşündüğünün aksine, Devletin Fineın yorumunu da destekler nitelikte görüşler içerdiği savunulmaya çalışılacaktır.

Abstract

In Republic V, Plato distinguishes knowledge from belief by assigning knowledge to what is and belief to what is and is not. According to the traditional interpretation, Plato s distinction concerns not propositions about objects but objects themselves. This objects analysis reads the word what is in Plato s distinction as either existential or predictive in meaning and says that no one can have knowledge of sensibles and belief about forms. Gail Fine rejects theobjects analysis and defends instead a contents analysis , according to which while knowledge is assigned to true propositions, belief is concerned with what may be true and false. Fine also argues that, as a coherentist, Plato does not think that knowledge consists in acquaintance or a self-certifying vision like intuition. After presenting Fine s argument, we will argue that Francisco J. Gonzalez is mistaken in thinking that Fine s veridical reading is incompatible with the text.