Gramer Olarak Sanat: Wittgensteincı Estetik Üzerine Bir Araştırma

Özet

Wittgenstein dil ile dünya arasında Tractatusta kurduğu resim teorisinden ikinci döneminde vazgeçmiş, olgusal dünyanın dışında olduğu için hakkında konuşulamayan alanlar olarak vaz ettiği etik, estetik ve teolojiyi bu döneminde deneyim dünyasının içine dahil etmiştir. İkinci döneminde sözcüğün anlamı artık dilsel olarak ifade edilen mantıksal önermeler aracılığıyla değil, sözcüklerle birlikte onlara eşlik eden mimik, jest ve hareketlerin kullanımları ile ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada Wittgensteinın ikinci döneminde geliştirdiği dil oyunlarından hareketlegramer olarak sanat ya da gramer estetiği şeklinde nitelendirilebilecek bir estetiğin imkanı sorgulanacaktır.

Abstract

The picture theory that depicts the relationship between language and the world in Tractatus by Wittgenstein was refuted in his so-called second phase and hence ethics, aesthetics and theology that used to be left outside the realm of sayable propositions as they are beyond the phenomenological world in the first stage were called back into the life of experience. In this second stage, the meaning reveals itself with gestures, facial expressions, actions and their verbal equivalents as opposed to logical propositions of language that were put forth as the mere carrier of the meaning previously. This work inquires the possibility of an aesthetics that departs fromlanguage games laid out in the second phase of Wittgenstein and comes to be qualified as either art as grammar or grammatical aesthetics .