Dergiler / Felsefe Dünyası / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 73
POLİTİKA VE AHLAK İLİŞKİSİNDE BİR RÖNESANS FİGÜRÜ OLARAK MACHİAVELLİ HÜKÜMDARI
- Dergi
- Felsefe Dünyası
- Sayfa
- 294–320
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada Niccolò Machiavelli’nin hükümdar anlayışı politika-ahlak ilişkisi açısından tartışılmaktadır. Geleneksel politik düşünceyi hayalî bir erdem anlatısına angaje olmakla eleştiren Machiavelli, Rönesans dinamiklerini referans alarak politika-ahlak ilişkisini yeniden tanımlamaktadır. Machiavelli’nin temel argümanı politik edimin fiilî hakikati içinde tespit edilerek ahlak dışı ve ahlak üstü bir düzlemde ele alınmasına dayanır. Bu perspektifin merkezindeki hükümdar karakteri de politika ve ahlak ilişkisi üzerindeki geleneksel örtüyü kaldıran bir Rönesans figürü olarak belirmektedir. Machiavelli’nin belirlemelerine göre: i) Klasik-metafizik erdem ve politika anlayışı politik-fiilî hakikatle örtüşmemektedir. ii) Bu gelenekten önemli ölçüde beslenen feodalite ve kilise değerleri de politik yozlaşmadan başka bir şey değildir. Buna karşın Machiavelli, iii) değerler evreninin merkezine iktidarı yerleştirerek iv) arkaik değer hazinesini de politik erkin tahvil edebildiği bir ganimet konumuna düşürmüştür. Bu çalışmanın amacı, politik olgulara fiilî hakikat perspektifinden yaklaştığını ileri süren Machiavelli’nin önerisini ne tür dayanaklar üzerinde inşa ettiğini politika felsefesi açısından ele alarak bu önerinin tarihsel direncini sorgulamaktır.
Abstract
In this study, Niccolò Machiavelli’s understanding of the monarch is discussed in terms of politics-moral relationship. Machiavelli criticizes the traditional political philosophy for being engaged in an imaginary discourse of morality. Machiavelli, in his effectual truth perspective places the political power as immoral and supra-moral position. The ruler character here also appears as a Renaissance figure that lifts the traditional veil of the relationship between politics and morality. According to Machiavelli: i) Classical ideal sense of virtue is a discourse that does not coincide with political effectual truth. ii) Feudalism and church values, which are nourished by this tradition, are nothing but political corruption. In contrast, Machiavelli, iii) has radically targeted the traditional position of moral and placed the political power at the centre of all values. Thus, Machiavelli reduced the archaic and classical moral treasure to a loot position which the political power could afford. This study aims to question the historical resistance of Machiavelli’s proposal which he suggests it as an effectual truth perspective in the political phenomenon.