Dergiler / Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 54 - Sayı: 1

Yayım Penceresinden Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi: Türkiye Örneği

Agricultural Knowledge and Information System from Extension Window: the Turkish Case

Sayfa
37–44
DOI
—

Özet

Bu çalışmada, Türkiye’deki 1104 yayımcıdan derlenen verilerin yorumlanmasıyla kamu yayım hizmetleri incelenmiştir. Bilgi ile yeni teknolojilerin benimsenmesi ve yayılması yoluyla insanların davranışlarını gönüllü olarak değiştirmelerini sağlayan yayım, Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi’nin önemli bir parçasıdır. TBES farklı aktörler ve çok boyutlu bakış açılarından oluşan bir ağdır. Bu çalışma Türk TBES’deki yayımın bağlantı, bütünleşme ve uyum düzeyleri ile sistemdeki tıkanıklıkları tanımlamaktadır. TBES bileşenleri olan yayımın başarısını etkileyen unsurlar, bilgi kaynakları, yayım yöntemleri, aktör etkinliği ve uyumu Çok Boyutlu Ölçekleme Analizinde kullanılmıştır. Bulgulara göre, teknoloji benimseme düzeyinin düşüklüğü, çoğunlukla verimlilik artışına odaklanılması, yerel katılımın sınırlı olması Türk TBES’deki genel aksaklıklar olarak belirlenmiştir. Yayım etkinlikleri hedefe yönelik programlama yaklaşımına dayandırılmalıdır. TBES’de yerel aktörlerin güçlendirilmesi yanında, aktörler arası ilişkilerinin eklemlenmesine izin veren çok paydaşlı programlama ve değerlendirme süreci kullanılmalıdır.

Abstract

In this study, public extension service was examined through interpretation of data collected from 1104 extension workers in Turkey. Extension as a one of the most important component in an AKIS is concerned with inducing people to change their voluntary behavior through the dissemination of information and adoption of new technologies. An AKIS is a network consisted of the different actors and multidimensional perspectives. This study investigates the linkages, integration and compatibility levels of extension in Turkish AKIS, and defines the bottlenecks in the system. The components of the AKIS such as factors affecting extension performance, information sources, extension methods, actor effectiveness and compatibility were used in the multidimensional scaling (MDS) analysis. According to the findings low technology adoption levels, mostly focusing on production increases, limited local participation were emphasized as the common disorders in Turkish AKIS. Extension activities must be based on the objective oriented programming approach. Besides, empowering of local actors, multi-stakeholder programming and evaluation process should be employed for allowing to articulation of actors’ relations in the AKIS.

Anahtar kelimeler: Tarımsal Yayım, Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi (TBES), Türkiye