Dergiler / Endokrinolojide Yönelişler / 2002 / Cilt: 11 - Sayı: 1
Tip 2 diabetes mellituslu olgularda yağ içeriği yüksek öğün sonrası postprandial lipid seviyelerinin değerlendirilmesi
- Sayfa
- 23–28
- DOI
- —
Özet
Giriş: Insulin direnci, bozulmuş glukoz metabolizması, dislipemi ve hipertansiyon ile karakterize metabolik sendrom yüksek kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkilidir. Son yıllarda yapılan çalışmalar postprandial lipid metabolizmasının ateroskleroz gelişiminde önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Amaç: Çalışmamızda, tip 2 diabetes mellitusu olan hastaların postprandial lipid seviyelerinin nondiabetik olgularla karşılaştırılmasını hedefledik. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza açlık lipid düzeyleri normal sınırlarda ve hemoglobin A1 c değerleri % 6 ile 8 arasında olan 36 tip 2 diabetes mellituslu olgu ile yaş, cinsiyet, BMI (vücut kitle indeksi) ve açlık lipid düzeyi diabetik grup ile benzer 21 nondiabetik olgu alındı. 12 saatlik açlık dönemini takiben bazal insulin, kan şekeri, total kolesterol, HDL kolesterol, LDL kolesterol ve trigliserid tetkikleri için kan alındıktan sonra her iki gruba da % 50 yağ, % 35 karbonhidrat ve % 15 protein içeren toplam 900 kilokalorilik standart bir kahvaltı verildi. Postprandial 2, 4 ve 6. saatlerde kan şekeri ve lipid ölçümleri tekrarlandı. Bulgular: Diabetik ve nondiabetik olguların açlık lipid değerleri arasında anlamlı bir fark izlenmezken, diabetik olguların postprandial 2., 4. ve 6. saatlerdeki trigliserid seviyelerinde kontrol grubuna göre istatistiksel olarak ileri derecede anlamlı yükselme tesbit edildi. Diabetik ve nondiabetik grupta açlık total kolesterol, HDL kolesterolce LDL kolesterol seviyelerinde trigliserid değerlerinden farklı olarak postprandial dönemde anlamlı değişiklik saptanmadı. Her iki grupta da postprandial trigliserid düzeyi ile HDL kolesterol düzeyi arasında negatif korelasyon, diabetik olgularda hipertansiyon ile postprandial trigliserid düzeyi arasında pozitif korelasyon tesbit edildi. Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, diabetik ve nondiabetik olgularda açlık lipid değerleri normal olsa dahi postprandial ölçülen trigliserid peak değerlerinde anlamlı fark bulunduğunu göstermekte ve diabetik hastalarda lipid intoleransı varlığını düşündürmektedir.
Abstract
Background: Metabolic sendrom consisting of Insulin resistance impaired glucose metabolism , dyslipemia and hypertension is assiociated with an increased risk for cardiovascular diseases. Recent studies recognize postprandial lipoprotein metabolizm to be important for the propensity for atherosclerosis. Aim: To compare postprandial lipid levels in type 2 diabetic patients with non-diabetic healthy subjects. Method: 25 type 2 diabetic patients with normal fasting triglyceride levels and hemoglobin A1c levels between %6 and %8 were compared with 21 non-diabetic subjects in comparable age, gender, body mass index and fasting triglyceride levels. After 12 hours of fasting period blood samples for plasma glucose, basal insulin , total cholesterol, HDL, LDL and triglyceride levels were obtained; and a standardized breakfast was given to both groups. The energy content of this meal was 900 kcal; %50 of the energy was derived from fat, %35 from carbohydrate and %15 from protein. In 2, 4, 6 hours of postprandial period , plasma glucose and lipid levels were measured. Results: Even so there was no significant difference between diabetic and non-diabetic group concerning fasting triglyceride levels, postprandial triglyceride levels 2, 4, 6 hours after meal were significantly higher in the diabetic group. Unlike the increase of postprandial triglyceride levels, no difference was found in postprandial total cholesterol, HDL and LDL levels. Negatif correlation was found in postprandial triglyceride levels and HDL levels in both groups, while positif correlation between hypertension and postprandial triglyceride levels was only found in the diabetic group. Conclusion: Postprandial triglyceride levels in type 2 diabetic patients are significantly higher than in non-diabetic subjects, even if their fasting lipids are in normal range, suggesting the evidence of lipid intolerance in type 2 diabetic patients.