Dergiler / Endokrinolojide Yönelişler / 2003 / Cilt: 12 - Sayı: 5
Tip 2 diabetes mellitusu olan hastaların öz-bakım gücü ve komplikasyonlarla ilişkisi
- Sayfa
- 166–174
- DOI
- —
Özet
Diabetes mellitus (DM), prevalansı giderek artan bir hastalıktır. Mikroanjiyopati ve makroanjiyopati gibi kronik komplikasyonları nedeniyle edinsel görme kayıplarının, böbrek yetmezliklerinin, ekstremite ampütasyonlarmın en başta gelen nedenleri arasındadır. Yakın zamanlarda sıkı glisemik kontrolün diabetle ilişkili komplikasyonları durdurabileceği gösterilmiş ve tedavinin başarılabilmesi için diabetik hasta eğitimi gündeme gelmiştir. Bu çalışmada SDU Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran Tip 2 DM'lu 58 hasta değerlendirmeye alındı. Çalışmada glisemik kontrol ve kendikendine bakım ile diabetik komplikasyonlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmaya 23 erkek, 35 kadın olmak üzere yaş ortalaması 55.7±12.3 olan toplam 58 tip 2 DM'lu hasta alındı. On iki saat gece boyu açlık sonrası plazma glukoz, HbAIc, lipit seviyeleri için kan örneği ile birlikte kreatinin klirensi için bir gün öncesinden toplanmış 24 saatlik idrar örneği alındı. Sabah ilk idrarda mikroalbüminüri bakıldı. Tüm hastaların fundoskopik muayeneleri ve diabetik retinopati (DR) tespiti yapıldı. Ayrıca hastaların kendi kendine bakım özelliklerini değerlendirmek üzere "diabette kendi kendine bakım aktivite ölçüm skalası" dolduruldu. Çalışmaya alınan hastaların diabet süreleri 1-30 yıl arasında değişmekteydi. DR 19 (%32.8), mikroalbüminüri 20 (%34.5), makroalbümitiüri 16 (%27.6) hastada saptandı. Bakım skoru ile lipit profili arasında anlamlı ilişki bulunamadı. Diabetik komplikasyon (DR, diabetik ayak) gelişmiş olan hastalarda bakım skoru yüksekti. DM'da mikro ve makrokomplikasyonların gelişmesinde en önemli faktör hiperglisemidir. Diabetik komplikasyonların, hipergliseminin, kendi kendine bakım ile ilişkisini değerlendirmek için uzun vadeli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
The prevalence of diabetes mellitus (DM) is increasing, and it is the leading cause of acquired limb amputation, renal failure, and blindness due to diabetic microangiopathy and/or macroangiopathy. Recently, it has been shown that intensive glycémie control may stop or decrease the development of diabetic complications and the diabetic patient's education has been proposed as a sine quo none for the successful therapy. We evaluated the results of 58 diabetic patients who have type 2 DM and applied to our department of internal, affairs İn medical university. The aim of this study is to evaluate the relationship between diabetic complications and glisemic control and self care. Fifty eight patients (23 men, 35 women), mean age 55.7±12.3 years with type 2 DM were included in the study. Blood samples for plasma glucose, HbAIc and Iipids after 12 hour overnight fast and 24 hour urine samples for creatinin clearance were taken. Microalbuminuria has been detected in random urine samples. Fundoscopic examination was performed for diabetic retinopathy diagnosis. In addition, the scala of Diabetes self care Activities Measure was filled. Retinopathy was present in 19 (32.8%), microalbuminuria in 20 (34.5%), macroalbuminuria in 16 (6.9%) patients. There were no significant associations between self care score and lipid parameters. Self care score was higher in who's the patient had diabetic complications than others. The most important factor for developing of microand macrovascular complications is hyperglisemia. They should be done long term study for evaluation of relationship between diabetic complications and self care in DM'.