Detection of priority areas for conservation: A case study in the lesser caucasus region

Koruma için öncelikle alanların belirlenmesi: Aşağı kafkaslar bölgesinde örnek bir çalışma

Özet

Marxan, tamamlayıcılık tabanlı alan seçim yazılımı Aşağı Kafkasya Ekolojik Bölgesi için öncelikli koruma alanlarını tespit etmek için kullanıldı. Sıklıkla biyoçeşitlilik değerlendirmeleri çalışmalarında kullanılan altı taksonomik grup analize dahil edildi. Bu taksonomik gruplar endemik ve endemik olmayan tehtid altındaki bitkiler, küresel ölçekte önemli amfibi ve sürüngenler, kelebekler, kuşlar, yaşam birlikleri ve büyük memeliledir. 19 alan (planlama birimi UTM kareleri), 10 x10 kmlik 336 alan (planlama birimi UTM kareleri) arasından öncelikli korunan alanlar olarak belirlendi. Belirlenen öncelikli alanların verimliliği tür temsiliyetleri ile ölçüldü. Ayrıca, Öncelikli alanların dağılımı, alanda var olan korunan alanlar ile karşılaştırıldı. Sonuçlar öncelikli alanların taksonomik gruplar için % 70den daha fazla tür temsiliyeti sağladığını ve öncelikli alanların dağılımının var olan korunan alanlar ile oldukça tutarlı olduğunu gösterdi. Ayrıca, Marxan tamamlayıcı bir korunan alanlar ağı üretti. Bu öncelikli alanlar ağı çalışma alanı için maksimum tür temsiliyeti sağladı. Ayrıca, sonuçlar var olan korunan alanların önemini gösterdi ve yeni korunan alanlara ihtiyacı belirledi.

Abstract

Marxan, a complementarity based area selection software, was used to detect the priority protected areas for the Lesser Caucasus Ecoregion. Six taxonomic groups, endemic and non-endemic highly threatened plants, globally important amphibian and reptiles, butterflies, breeding birds, large mammals, and ecological communities were included in the analysis. Nineteen areas (planning units) were identified as priority protected areas among 336 planning units (UTM grids) of 10 x 10 km. The efficacy of the identified priority areas were measured with species representation. Also, distributions of the priority areas were compared with existing protected area systems of the study area. Results indicated that priority protected areas achieved higher than 70% species representation for taxonomic groups and distributions of priority areas were very consistent with existing protected area systems. The Marxan program produced compact complementary priority protected areas. These priority protected areas provided the maximum species representation for the study area. Moreover, results showed the importance of already existing protected areas and determined the need for new protected areas.