Stabilization of calcaneus fractures in a closed manner with a distraction screw

Kalkaneus kırıklarının kapalı yöntem ve distraksiyon vidasıyla stabilizasyonu

Özet

Eklem ezilmelerine yol açan kalkaneus kırıkları cerrahi tedavi gerektirir. Bu kırıklar, kapalı repozisyon ve dikişleme veya açık repozisyon ve H plakla osteosentez ile tedavi edilebilir. Ayrıca, minimal invaziv teknik de kullanılabilir. Bu teknikte kırık redüksiyonu, kapalı olarak, bir distraksiyon aletiyle yapılmakta ve üç adet destekleyici vida ile tespit edilmektedir. Bu yöntem, ülkemizde Zadravecz'in girişimleriyle yaygınlaşmış ve kuruluşumuzda kalkaneus kırıklarının stabilizasyonunda en yaygın kullanılan yöntem haline gelmiştir. Zadravecz'in tekniğini daha da ilerletmek amacıyla, biz de başsız bir distraksiyon vidası geliştirdik. Vidanın her iki ucunda, aynı yöne dönen yivler bulunmaktadır. Vidanın baş kısmındaki yivlerin hem çap hem de aralığı diğer uca göre daha fazla olduğundan, bu durum itici etkiyi artırmaktadır. Repozisyon aletinde de birtakım değişikliklere gidildi ve yeni geliştirilen distraksiyon-repozisyon aletiyle istenen ligamentotaksis etki sağlanmış oldu. Bu alette, yarım daire şeklinde ve üzerine üç adet K-teli yerleştirilebilen iki adet repozisyon yayı bulunmaktadır. Hassas repozisyon için, ligamentotaksis etki repozisyon aleti tarafından, içteki sinerjitik etki ise distraksiyon vidası tarafından sağlanmaktadır. Burada tanımlanan teknik, kalkaneus kırıklı 56 hastanın (ort. yaş 46; dağılım 28-67) tedavisinde kullanıldı. Hastalar ortalama 18.3 ay (dağılım 10-36 ay) süreyle izlendi. Değerlendirme, AOFAS'nin (American Orthopaedic Foot and Ankle Society) ayak bileği ve arka ayak skoru ile yapıldı. Ortalama AOFAS skoru 76.5 (dağılım 54-98), ağrı skoru 22 (dağılım 22-32) bulundu. Bu alandaki araştırmacılar, bu yeni tekniğin ortopedi cerrahları arasında ilgi uyandıracağını düşünmektedirler.

Abstract

Calcaneus fractures with joint crunches need surgical treatment. This treatment can be closed reposition and overstitching, or open reposition with osteosynthesis using an H plate. There is also a minimal invasive technique, whereby the fracture is reduced with a distraction device in a closed manner and stabilized with three supporting screws. This method became widespread with Zadravecz’s endeavors and has become the most popular and most frequent way of stabilization for calcaneus fractures in our institute. To further improve the Zadravecz’s technique, we developed a new headless distraction screw. There are threads on both ends of the screw, which turn in the same direction. The size of the threads on the side of the screw head is greater in diameter and pitch compared to those on the other end, exerting and maintaining a distancing effect. The repositioning tool has undergone changes, as well. A desirable ligamentotaxis is achieved by a newly designed distraction-reposition apparatus. We currently use two half-arcs, on which three Kirschner wires can be used. For accurate repositioning, we rely upon the ligamentotaxis effect of the reposition tool, and the inner synergetic effect of the distraction screw. The technique described here was used in 56 patients (mean age 46 years; range 28 to 67 years) with calcaneus fractures. The patients were followed-up for a mean of 18.3 months (range 10 to 36 months) and were evaluated by the American Orthopaedic Foot and Ankle Society (AOFAS) score for the ankle and hindfoot.The mean AOFAS score was 76.5 (range 54 to 98), and the mean pain score was 22 (range 22 to 32). The authors believe that this minimally invasive technique will arose even more interest among orthopedic surgeons. Key words: Bone screws; calcaneus/injuries; fracture fixation, internal/methods; manipulation, orthopedic/methods.