Dergiler / Eklem Hastalıkları ve Cerrahisi Dergisi (Eski Adı: Artroplasti Artroskopik Cerrahi Derg.) / 2013 / Cilt: 24 - Sayı: 3
Tibia pilon kırıklarının tedavisinde İlizarov eksternal fiksatörü: Ayak bileği eklemli mi yoksa sabit mi?
- Sayfa
- 133–138
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada şu sorulara yanıt bulmayı amaçladık: (i) Eklemli İlizarov eksternal fiksatörü ile tedavi edilen tibia pilon kırıklı hastaların ayak bileği fonksiyonları sabit olan- lara göre daha iyi midir? (ii) Post-travmatik artroz, eklemli İlizarov eksternal fiksatörü ile tedavi edilen hastalarda daha az mıdır? Hastalar ve yöntemler: Nisan 2002 - Ocak 2008 tarih- leri arasında tibia pilon kırığı nedeniyle İlizarov eksternal fiksatörü uygulanan 34 hastanın (26 erkek 8 kadın; ort yaş 36.9 yıl; dağılım 20-78 yıl) verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar ayak bileği eklemli İlizarov eks- ternal fiksatörü (grup A, n=16) ve ayak bileği sabit İlizarov eksternal fiksatörü uygulananlar (grup B, n=18) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların ameliyat öncesi ve sonrası kompli- kasyonları ve redüksiyon kalitesi değerlendirildi. Son takip vizitinde hastaların goniometrik olarak ayak bileği plantar ve dorsifleksiyon hareket açıklıkları ve tibia uzunlukları ölçüldü. Hastaların fonksiyonel değerlendirmesi Teeny and Wiss skalasına göre yapıldı. Ayak bileği standart grafilerin- de post-travmatik artroz araştırıldı. Bulgular: Ortalama plantar fleksiyon derecesi grup A’da anlamlı derecede yüksekti (grup A’da 25°, grup B’de 12.4°). Son vizitte Teeny and Wiss skalasına göre grup A’daki has- taların %62.5’inde, grup B’deki hastaların ise %38.8’inde tatminkar sonuç elde edildi. Kontrol grafilerinde grup A’daki hastaların %31.3’ünde (n=5), grup B’deki hastaların ise %55.5’inde (n=10) post-travmatik artroz saptandı. Sonuç: Genellikle yumuşak doku zedelenmelerinin eşlik ettiği tibia pilon kırıklarının tedavisinde ayak bileği eklemli İlizarov eksternal fiksatörünün tercih edilmesi ve erken eklem hareketinin sağlanması, etkin bir tedavi yöntemidir.
Abstract
Objectives: In this study, we aimed to answer the following questions: (i) Do patients with tibial pilon fractures treated with an ankle hinge Ilizarov external fixator have a better ankle function versus ankle fixed? (ii) Is the incidence of posttraumatic arthrosis lower in patients treated with an ankle hinge Ilizarov external fixator? Patients and methods: Between April 2002 and January 2008, data of 34 patients (26 males, 8 females; mean age 36.9 years; range 20 to 78 years) who were treated with Ilizarov external fixator due to tibial pilon fracture were retrospectively evaluated. The patients were divided into two groups including those with an ankle hinged Ilizarov external fixator (group A, n=16) and an ankle fixed Ilizarov external fixator (group B, n=18). Preoperative and postoperative complications in the patients and quality of reduction were evaluated. In the last follow-up visit, ankle plantar and dorsiflexion range of motion and length of tibia were goniometrically measured. The functional assessment of the patients was performed using Teeny and Wiss scale. Posttraumatic arthrosis in the standard ankle X-rays was investigated. Results: The mean degree of plantar flexion was significantly higher in group A (25° in group A, 12.4° in group B). In the last visit, satisfactory results were obtained in 62.5% patients of group A and in 38.8% patients of group B according to Teeny and Wiss scale. Repeated X-rays revealed posttraumatic arthrosis in 31.3% patients of group A (n=5) and in 55.5% patients of group B (n=10). Conclusion: The selection of an ankle hinged Ilizarov external fixator and early joint movement is an effective treatment method for the management of tibial pilon fractures usually accompanied by soft tissue injuries.