The effect of teicoplanin on fracture healing: an experimental study

Hasan GÖÇER, Mehmet Emin ÖNGER, Alper ÇIRAKLI, Numan KUYUBAŞI, Mustafa Çağlar KIR

Özet

Amaç: Bu çalışmada teikoplanin'in kırık iyileşmesi üzerine etkisi stereolojik ve histopatolojik olarak incelendi.Gereç ve yöntemler: Yirmi adet Wistar-albino erkek sıçan çalışma (teikoplanin) ve kontrol grubu olarak ikiye ayrıldı. Genel anestezi altında tüm sıçanların sağ tibiaları intramedüller olarak 0.5 mm'lik Kirschner teli ile tespit edildikten sonra kırık oluşturma aparatı ile standart kapalı cisim kırıkları oluşturuldu. Çalışma ve kontrol grubuna intraperitoneal olarak sırasıyla 10 mg/kg teikoplanin ve serum fizyolojik uygulandı. İşlem sonunda kontrol grafileri çekildi ve 28 gün sonra tüm sıçanlar sakrifiye edildi. Elde edilen doku örnekleri üzerinde tarafsız stereolojik ve histopatolojik yöntemler kullanılarak yeni kemik ve bağ doku hacimleri hesaplandı.Bulgular: Teikoplanin'in kemik, damar ve bağ dokusu oluşumunu artırdığı gözlendi. Kemik ve damar total hacminde iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardı (p 0.05).Sonuç: Teikoplanin antibakteriyel etkisinin yanı sıra yeni kemik oluşumunu artırabilir; böylelikle, enfeksiyonla birlikte görülen kemik defektlerinin tedavisinde güvenle kullanılabilir.

Abstract

Objectives: This study aims to investigate the effect of teicoplanin on fracture healing stereologically and histopatologically.Materials and methods: Twenty male Wistar albino rats were separated into two as the study (teicoplanin) and control groups. After intramedullary fixation of the right tibia of all the rats with 0.5 mm Kirschner wire under general anesthesia, standard closed shaft fractures were created using fracture formation apparatus. Teicoplanin (10 mg/kg) and saline were administered intraperitoneally to the study and control groups, respectively. Control radiographs were taken at the end of the procedure and the rats were sacrificed after 28 days. New bone and connective tissue volumes were calculated on obtained tissue samples using unbiased stereological and histopathological techniques.Results: It was observed that teicoplanin increased the formation of bone, vascularization, and connective tissue. There was a statistically significant difference between the two groups in respect of bone and vascular total volume (p 0.05).Conclusion: In addition to its antibacterial effect, teicoplanin may increase new bone formation; thus, it may be used safely in the treatment of bone defects accompanied with infection.