Tenotomize tavşanlarda pentoksifilinin Aşil tendonu iyileşmesi üzerine etkisi

Fahri YILMAZ, Kutay Engin ÖZTURAN, Abdullah Alper ŞAHİN, Alper ÇIRAKLI, Mehmet BOZ, Hasan KIZILAY

Özet

Amaç: Bu çalışmada pentoksifilinin (PTX) tendon iyileşmesindeki potansiyel etkileri değerlendirildi ve iyileşmiş tendonun histopatolojik ve biyomekanik bulguları gruplar arasında karşılaştırıldı. Gereç ve yöntemler: Çalışma 36 erkek Yeni Zelanda albino tavşan üzerinde yapıldı (yaş, 3 ay; ağırlık, 2.5±0.5 kg). Tavşanlar her grupta 18 tavşan olacak şekilde iki gruba randomize edildi. Her tavşanın her iki alt ekstremitesinde tendonun kalkaneal yerleşiminin 1.5 cm proksimalinden parsiyel Aşil tenotomisi uygulandı ve tüm gruplar primer olarak onarıldı. Ameliyattan sonra her gün kontrol grubuna intramusküler olarak serum fizyolojik, PTX grubuna ise PTX enjekte edildi. Her gruptan dokuz tavşana histopatolojik (n=4) ve biyomekanik (n=5) testler için ameliyattan dört ve altı hafta sonra ötenazi uygulandı. Histopatolojik bulgular Curtis ve Delee’nin evreleme yöntemi kullanılarak değerlendirildi. Biyomekanik etkiler çekme testi ile değerlendirildi. Bulgular: Biyomekanik değerlendirme sonuçlarında, dördüncü haftada PTX grubunda maksimum deplasman ve maksimum kopma kuvveti kontrol grubundan anlamlı derece yüksek idi. Altıncı haftada, kontrol grubunda maksimum kopma kuvveti PTX grubundan anlamlı derecede yüksek idi. Histopatolojik incelemede, PTX grubunda hem dördüncü hem altıncı haftada kollajen lif dizilimi daha düzenli ve damarlanma daha fazla idi ve farklılık anlamlı idi. Sonuç: Pentoksifilin kollajen sentezini uyararak, damarlanmayı artırıp enflamasyonu azaltarak özellikle erken dönemde hem histopatolojik hem biyomekanik olarak tavşan Aşil tendonunda iyileşme ve mukavemeti artırdı. Çalışmamıza göre, PTX insan Aşil tendonu yaralanmalarının ve tendinopatilerin tedavisi için uygun olabilir.

Abstract

Objectives: This study aims to evaluate the potential effectsof pentoxifylline (PTX) on tendon healing and to compare thehistopathological and biomechanical findings of the healed tendonamong the groups.Materials and methods: The study was conducted on 36 maleNew Zealand albino rabbits (age, 3 months; weighing, 2.5±0.5 kg).Rabbits were randomized into two groups of 18 rabbits each. PartialAchilles tenotomy was performed 1.5 cm proximally from thecalcaneal insertion of the tendon in both lower extremities of eachrabbit and all groups were repaired primarily. After the operation,saline was injected intramuscularly to the control group and PTX wasinjected into the PTX group daily. Nine rabbits from each group wereeuthanized at weeks four and six postoperatively for histopathological(n=4) and biomechanical (n=5) testing. The histopathological findingswere evaluated using the staging method of Curtis and Delee.Biomechanical effects were assessed by tensile testing.Results: In the biomechanical evaluation results, the maximumdisplacement and maximum breaking force in the PTX group atfourth week were significantly higher than the control group. In thesixth week, the maximum breaking force in the control group wassignificantly higher than the PTX group. In the histopathologicalexamination, collagen fiber alignment was more regular andvascularization was more frequent in the PTX group at both fourthand sixth weeks and the difference was significant.Conclusion: Pentoxifylline increased healing and strengthin rabbit Achilles tendon by stimulating collagen synthesis,increasing vascularity and reducing inflammation, particularlyin the early period both histopathologically and biomechanically.According to our study, PTX may be favorable for the treatment ofhuman Achilles tendon injuries and tendinopathies.