Nekrotizan enterokolit: 35 olguda insidans, tanı kriterleri, risk faktörleri, tedavi ve mortalite değerleri

Necrotizing enterocolitis: Incidence, diagnostic criteria, risk factors, treatment and mortality values in 35 cases

Barlas ETENSEL, Haluk CEYLAN, Cüneyt GÜNŞAR, Selma ÇÜN, Erol MİR, Aydın ŞENCAN

Özet

Neonatolojideki ve yoğun bakım olanaklarındaki gelişmelere bağlı olarak prematüre yaşam oranları artmış ve son 30 yılda nekrotizan enterokolitli olgu sayısı artarak bu hastalık özellikle prematüriteli olgular için önemli bir morbidite ve mortalite nedeni haline gelmiştir. Çalışmamızda Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesinde 1 yıllık süre içerisinde izlenen yenidoğan ve prematüre nekrotizan enterokolitli olgular incelenerek olguların demografik özellikleri, insidans, klinik ve radyolojik bulguları ve tedavi özellikleri değerlendirilmiştir. Haziran 1995 - Temmuz 1996 tarihleri arasında 414 prematüre bebekden 30'u nekrotizan enterokolit tanısı almıştır (insidans %7.24). Diğer yandan, aynı dönemde izlenen 2523 terminde yenidoğan bebek arasından ise 5 olgu (insidans %0.19) aynı tanıyı almıştır. Olguların çoğunluğunu (%57.14) erkek ve gestasyonel yaşı $leq$32 hafta (%42.85) olan bebekler oluşturmaktaydı. Ortalama doğum ağırlığı 1778 (±626) gramdı. Semptomların başlama günü ortalama 10.4 (±9.8) gündü. 1500 gramın altında doğum ağırlığı olanlarda ise semptomlar 13,4 gün ile en geç olarak görülmüştü. En sık rastlanan semptomlar gastrik rezidü, abdominal distansiyon, ve kusma olarak saptandı. Olguların 21'inde nekrotizan enterokolit sepsis ile birlikte bulunmaktaydı. Laboratuvar değerlerinde trombositopeni en sık rastlanan (%68.57) bulgu idi. En sık saptanan radyolojik bulgular dilate barsak ansları ve ileus bulguları olmuştur. Olguların %54.28'i Evre 1 nekrotizan enterokolit grubunda değerlendirildi. Prematürite en sık rastlanan risk faktörü olurken, 5 olguda cerrahi girişim uygulandı. Genel mortalite %48.57 olarak bulunmuş ve bu çalışma döneminde prematüriteye bağlı ölümlerin %7.07'sinden nekrotizan enterokolit sorumlu tutulmuştur. Sonuç olarak NEK sıklıkla prematürite ve düşük doğum ağırlıklı bebeklerde görülen ve formula ile beslenenlerde daha fazla karşılaştığımız bir hastalıktır.

Abstract

With advances in Neonatology and neonatal intensive care medicine the rate of premature survival has improved and for that reason incidence of patients with necrotizing enterocolitis has increased in the last 30 years and it has been an important cause of morbidity and mortality particularly in premature newborns. In this study, we evaluated the demographical data, incidence, clinical presentation, radiological findings and treatment characteristics of our patients with necrotizing enterocolitis in our hospital in one year period. Thirty premature patients out of 414 were diagnosed as necrotizing enterocolitis in the years between June 1995 - July 1996. Therefore incidence for prematurity was calculated as 7.4%. On the other hand, 5 patients out of 2523 (incidence 0.19%) term newborn baby was diagnosed as having the same disease in this time period. The majority of the patients were males (57.14%) and most of them had gestational age of $leq$32 weeks (42.85%). Average birth weight was 1778 (± 626) grams. The average beginning day of the symptoms was 10.4 (±9.8) days. The symptoms appeared latest, with an average of 13,4 days, in the patient group with birthweights$leq$1500 grams. The most frequently seen clinical symptoms were gastric residuals, abdominal distention and vomiting. Sepsis was found in 21 patients in association with necrotizing enterocolitis. Trombocytopenia was the most frequent finding (68.57%) among the laboratory tests. Dilated bowel loops and ileus patterns were the most frequent radiological findings. 54.28% of the patients were Grade 1 necrotizing enterocolitis: Prematurity was themost frequently encountered risk factor and surgery was indicated in 5 patients. The overall mortality was found as 48.57% and necrotizing enterocolitis was responsible from 7.07% of mortality between premature patients. In conclusion, NEC is frequently encountered in premature and very low birthweight infants and particularly in formula fed babies.