BARIŞ ÇALIŞMALARINDA DEĞİŞİM, DÖNÜŞÜM VE EĞİLİMLER

Özet

Barış ve çatışma temaları neredeyse tüm dinlerin, kültürlerin ve etnik tartışmalarının esas ilgi alanı olsa da barış kavramının tarihsel ve ampirik gerçekliği, yaşanan savaş ve çatışma olgularıyla karşılaştığında oldukça ütopik kalmıştır. Bu durum ise barışı doğrudan tartışan düşünürlerin sayısının sınırlı oluşuna ve değerlendirmelerinin genellikle ideolojik sınırlar içine sıkışıp pratikle bağının kopmasına yol açmıştır. Modernite ile birlikte “barış”ın içeriğinin de değiştiği varsayımından yola çıkarak, bu çalışmanın temel amacı Aydınlanma düşünürlerinin eserlerinden Barış Çalışmaları öncülerine kadar barış temasını kavramaktır. Bu bağlamda, metodolojik olarak konuşursak, bu çalışma, Hobbes, Locke, Rousseau ve Kant gibi siyaset filozoflarının barış kavramsallaştırmalarını ve bunların günümüze doğru ve günümüzdeki bağlamsal evrimini incelemiştir. Son tahlilde, barış anlayışının dönüşümüne ışık tutan bu incelemede artık siyasi aktörlerin eylemleri yoluyla vuku bulan devletlerarası rekabetin barışa çıkış yoluna ilham vermediği; ancak, sosyal değişim, adalet ve yapısal şiddet gibi sosyal fenomenlerin daha kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesinin gerçek barışa ruh verebileceği sonucuna ulaşmıştır.

Abstract

Although the themes of peace and conflict have been the central area of interest in almost all religions, cultures, andethnic debates, the historical and empirical reality of peace has remained utopian when actual wars and conflicts areconsidered. This situation led to a limited number of thinkers who directly discussed peace. Their evaluations hadbeen stuck into ideological boundaries and lost their connection with the empirical world. Departing from thehypothetical assumption that the content of “peace” has changed along with the modernity, the main objective ofthis study was to come to terms with the theme of peace from the works of the Enlightenment thinkers up topioneers of Peace Studies. In this respect, methodologically speaking, this study examined the conceptualizations ofpeace in reference to the political philosophers like Hobbes, Locke, Rousseau, and Kant and their contextualevolution through and in the contemporary era. In the final analysis, this examination sheds light on thetransformation of peace understanding that no more interstate rivalry through the actions of political actors inspiresthe way out for peace. Nonetheless, a more comprehensive analysis of the social phenomena, including socialchange, justice, and structural violence, gives spirit to real peace