GENEL CERRAHİDE DEFANSİF TIP: TÜRKİYE’DE BİR ANKET ÇALIŞMASI

Özet

Amaç: Bu çalışmada, genel cerrahide defansif tıbbın hekimlerin uygulamalarına etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Genel Cerrahide 229 hekime e-posta yoluyla “Genel Cerrahide Defansif Tıp” başlıklı 30 sorudan oluşan bir anket uygulandı. Yanıtlar tek değişkenli ve çok değişkenli analizlerle değerlendirildi. Bulgular: Tek değişkenli analiz sırasında defansif tıp üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkisi olan tüm değişkenler, defansif tıbbın çok değişkenli lineer regresyon analizine aday faktörler olarak dahil edildi. Yılda yapılan toplam ameliyat sayısının artmasıyla defansif tıp uygulamalarını benimseme eğilimi önemli ölçüde azalmıştır. Genel cerrah olarak çalışmaktan duyulan pişmanlık derecesinin artması ve öngörücü tutum bilgi temelli faktörlere ilişkin puanların artmasıyla birlikte defansif tıp uygulamalarını benimseme eğilimi de önemli ölçüde artmıştır. Diğer demografik özellikler ile defansif tıp uygulamalarını benimseme eğilimi arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Sonuç: Bu çalışmada belirlenen belirleyici faktörlere ilişkin detaylı çalışmalar, defansif tıbba ilişkin sorunların çözümüne yardımcı olabilir.

Abstract

This study investigated the effects of defensive medicine on the practice of physicians in general surgery Methods: A questionnaire consisting of 30 questions titled “Defensive Medicine in General Surgery” was administered to 229 physicians in general surgery by e-mail. The responses were evaluated by univariate and multivariate analyses. Results: All variables with a statistically significant effect on defensive medicine during univariate analysis were included as candidate factors in multivariate linear regression analysis of defensive medicine. The tendency to adopt defensive medicine practices decreased significantly with an increasing total number of operations performed annually. With increasing degree of regret about working as a general surgeon and increasing scores concerning predictive attitude knowledge-based factors, the tendency to adopt defensive medicine practices also increased significantly. There were no significant correlations between other demographic characteristics and the tendency to adopt defensive medicine practices. Conclusion: Detailed studies on determinant factors identified in this study may aid in resolving problems concerning defensive medicine.