Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 28 - Sayı: 1

EU enlargement: From a success story to fatigue

AB genişlemesi: Bir başarı öyküsünden yorgunluğa

Sayfa
81–117
DOI
—

Özet

Bu çalış ma genişleme yorgunluğu bağlam ında önemli bir adım olarak gelecekAvrupa Birliği (AB) genişleme ihtimalini incelemektedir. Çalışma 2000'li yıllardagenişleme sürecini gözden geçirmektedir. 1950lerin sonlar ından beri Avrupanınbütünle ştirilmesi fikri aş amalı olarak Avrupaya barış ve istikrar getirmesi çabalar ıçerçevesinde de ğerlendirilmiş tir. 1957den 1995e kadar AB üye sayısını 6dan 15eç ıkarm ıştır. 2004 ve 2007lerde komünist geçmişe sahip Orta ve Doğu Avrupa ülkelerininkatılmaları yla bu gelişmenin doruk noktasına ulaşılm ıştır. 10 yıllık zorlu politik veekonomik reformlardan sonra, üyeliğe başvuran aday ülkeler sonuçta merkezi aş amayaulaştılar. O zamandan beri, tartışma geniş lemenin AB için zorunlu olup olmadığı, yeni üyeülkelerin Avrupa entegrasyonuna ne kadar katkıda bulunabilecekleri ve faydalarınıpaylaşabilecekleri sorusu üzerine odaklanm ış tır. Çalışma, Avrupa Komisyonu ve bualanda bir çok sayıdaki bağımsız çalışmalardan elde edilen anahtar bulgularadayanmaktadır. Çalışma literatürde yer alan yorumsal modeller üzerinde durmaktadır.

Abstract

This paper examines the prospect of European Union (EU) enlargement as a crucialstep in the context of enlargement fatigue . It reviews the enlargement process in thepost-2000s. From the late 1950 onwards, the idea of European unification has graduallybeen emphasized by an attempt to bring peace and stability. Between 1957 and 1995, theEU grew from six to fifteen members. The high point of this development was reached in2004 and 2007, with an inclusion of Central and Eastern European countries (CEECs),who had the communist traditions. After a decade of difficult economic and politicalreforms, the applicant countries finally edged toward centre stage. Since then, the debatehas focused on the question of whether enlargement is fundamental to European unity andhow far new member states can contribute to European integration and share the Unin sbenefits. The study relies on the key findings from the European Commission and thenumber of independent studies in this field. The study draws upon interpretative models inthe existing literature.