Süheyl ü Nevbahâr’da Kafiye Tasarrufları

Özet

Süheyl ü Nevbahâr, 14. yüzyılda Mesud bin Ahmed ta-rafından Farsçadan Türkçeye aktarılmış, Eski AnadoluTürkçesinin önemli bir metnidir. Hacimli bir eser olması,dönemin dilini yansıtması, zengin kelime dağarcığına sahipolması gibi özellikleri bu mesneviyi değerli kılmaktadır. Butür metinler dilin söz varlığına tanıklık eder. Bu metinlerdedilin tarihte bıraktığı ögeleri, dil içi gelişimin nasılsürdüğünü tespit etmek mümkündür. Yine tarihî metinlersayesinde dilin kelimelerini yapı bakımından açıklamak veüzerinde etimoloji çalışmaları yapmak mümkün olabilir.İşte tarihî metinler bu nedenle Türk Dili ve Edebiyatıaraştırmacıları açısından hep incelenmeye ve araştırılmayadeğer görülmüştür.Metinlerde görülebilecek bir başka konu ise yazılıeserlerin şekil özellikleridir. Manzum veya mensur edebimetinlerin yapısını, ahenk ve üslup özelliklerini metinlerdegörüp incelemek mümkündür. Ayrıca edebî eserlerdegeleneğin nasıl sürdürüldüğünü, hangi konulara önemverildiğini tespit etmek de mümkündür. İşte bu makaledeSüheyl ü Nevbahâr metni üzerinde hazırlamakta olduğu-muz çalışma sürerken tespit ettiğimiz kafiye tasarruflarıkonusu üzerinde yeniden ve daha ayrıntılı örneklerledurulmaktadır. Bu örneklerin tarihî metin okumaları içinönemli bir anahtar teşkil ettiğini de ayrıca belirtmek gere-kiyor.

Abstract

Süheyl ü Nevbahar is an important text of the Old Anatolian Turkic, which was transmitted to Persian Turkic by Mesud bin Ahmed in 14th century. The fact that it is a massive work, reflecting the language of the period, having rich vocabulary, makes this text valuable. Such texts testify to the vocabularies of the language. In these texts it is possible to determine how the language leaves history, how language development continues. For this reason, historical texts have always been regarded as worthy of investigation and investigation in terms of Turkish Language and Literature researchers. Another subject that can be seen in texts is the shape features of written works. It is possible to see and examine the structure of the verse or the official literary texts in harmony and style. It is also possible to determine how the tradition is preserved in literary works and which topics are important. It is here that we have been preparing this paper on Süheyl ü Nevbahar's text, and we have researched again the rhyme savings issues that we have identified in more detail. It should also be noted that these examples constitute an important key for the reading of historical texts.