MAHİYET VE MUHATAP AÇISINDAN MÜBHEMÂTU’L-KUR’ÂN

Reading Self and Others Through the Mubham Verses in the Context of Legitimacy Concerns

Özet

Ulûmu’l-Kur’ân’a dair son teşekkül eden ilim, Mübhemâtu’l-Kur’ân’dır.Kur’ân’daki belirsiz anlatımları ve medlüllerini konu edinen mübhemât, genelbir tarifle kendisinden ne kastedildiği tam olarak anlaşılamayan lafızlar olaraktanımlanır. Kur’ân’ın mübhemlerine dair ilk çalışmaların sahabe dönemindegerçekleştiği söylense de, alana dair ilk eser, altıncı yüzyılda kaleme alın-mıştır. Kur’ân ilimlerinin en şereflisi olarak takdim edilen mübhemât, gerekmuhataplar açısından ve gerekse mahiyeti açısından bazı sorunlu yaklaşımlarakonu olmuştur. Yapılan tariflerde herhangi bir ayrıma gidilmeden Kur’ân’ınilk muhatapları ile sonraki muhatapların aynı kategoride değerlendirilmesi veyine Kur’ân’a bir metin muamelesi yapılması bu hatalı yaklaşımlardan ba-zılarıdır. Bununla birlikte özellikle itikâdî fırkaların teşekkülüyle başlayanmeşruiyet arayışı sürecinde mübhemât, yoğun istismara konu olmuş, bu du-rum ise mübhemât üzerine eserlerin telif edilmesini zorunlu ve lüzumlu halegetirmiştir.

Abstract

The last forming knowledge of Ulûmu'l-Qur'ân is Mübhemât al-Qur'ân. The subject matter of the ambiguous expressions and their equivalents in the Qur'an is a word that can not be understood completely by what it means in a general description. The first work on the field was taken in the sixth century, when the first works on the Qur'an's relics were performed during the companionship period. As the most honorable of the Qur'anic scholarship, Mübhemât has been subject to some problematic approaches in terms of both interpreters and their nature. It is some of these mistaken approaches to evaluate the first interlocutors of the Qur'an and the following interlocutors in the same category without making any separation in the recipes made and to make a text treatment on the Qur'an again. However, in the process of seeking the legitimacy that started with the formation of the Islamic sects, the mubhamat became a subject of intense exploitation, which made it compulsory and necessary for the copyright of the works on mubhamat. In conclusion, in our view, the most correct approach to this issue is to keep the guiding principle of the Qur'an itself and its evidences conveyed from the Prophet in the identification and determination of indefinite expressions, as Maturidi stated. It will not allow the past generations and those who are likely to form in the future to abuse the Qur’an, to exploit people through the Qur'an, to express their claims and discourse through the indefinite expressions of the Qur’an, or more clearly, to distort the Qur'an in meaning.