GADAMER VE HİRSCH'ÜN YORUMBİLİM FELSEFESİNDEKİ ANAKRONİZMİN “KRAL OEDİPUS” VE “HAMLET”E ATFEN YAPISÖKÜMCÜ BİR KARŞILAŞTIRMASI

A DECONSTRUCTIVE COMPARISON OF THE ANACHRONISMIN THE HERMENEUTICS OF GADAMER AND HIRSCH WITH AREFERENCE TO “KING OEDIPUS” AND “HAMLET”

Özet

Edebiyat eleştirisi, bir edebi metinde yazarın kurguladığı anlamı ve niyeti metnin kalemealındığı ve yorumlandığı tarihsel dönemi de göz önünde bulundurup sorgulayarak uzunbir yolculuk yapmıştır. Hans-Georg Gadamer ve Eric Donald Hirsch Jr., tarihsellik sorunuve anakronizm üzerine yoğun tartışmalara öncülük eden ve Yorumbilim'e, (hermeneutics)birbirlerine zıt biçimlerde katkıda bulunan iki geleneksel isim olarak öne çıkmaktadır. Bukarşılaştırmalı çalışma, Hirsch'ün Yorumda Geçerlilik (Validity in Interpretation) veGadamer'ın Hakikat ve Yöntem (Truth and Method) adlı başyapıtlarına dayanmaktadır.Bu çalışma aynı zamanda Yapısökümcü eleştirinin merceğinden bakarak, Yorumbilim'iedebi eserlere uygulamayı hedeemektedir. Bu analiz, Gadamer ve Hirsch'ün birincileserleriyle sınırlıdır çünkü edebiyattaki iki şahesere—Sofokles'in oyunu Kral Oedipus veWilliam Shakespeare'in oyunu Hamlet'e kısa atıarda bulunarak, Gadamer ve Hirsch'ünkonumlarını sadece tarihsellik kavramı temelinde karşılaştırmayı amaçlamaktadır.Çalışmanın bir başka amacı da Yapısökümcü eleştirinin, özellikle de Barthes veDerrida'nın kirlerinin, genel olarak edebiyat tartışması yürütmek ve edebi metinlerdeanakronik okuma yapmak için nasıl bir teorik ve felse zemin yarattığını göstermektir.

Abstract

Literary criticism has undergone a long journey with the discussion of authorial meaning and intention, regarding the historical period in which the literary text has been produced and interpreted. Hans-Georg Gadamer and Eric Donald Hirsch Jr. stand out as two canonical names that have lead intense discussions on the problem of historicity and anachronism, and have contributed to the science of interpretation—hermeneutics—in ways contrasting with each other. This comparative essay rests on their major works—Validity in Interpretation, by Hirsch, and Truth and Method, by Gadamer. It looks through the lenses of Deconstruction, however, as it attempts to apply their hermeneutics in literature. This analysis is limited to the primary works of Gadamer and Hirsch because it mainly seeks to contrast their positioning on the basis of historicity, by making succinct references to two masterpieces in literature—Sophocles' play King Oedipus and W. Shakespeare's Hamlet. It intends to demonstrate how Deconstructionist criticism, particularly through the ideas of Barthes and Derrida, creates a theoretical and philosophical ground for the discussion of literature in general and for anachronistic reading in literary texts.