R. F. LANGLEY ŞİİRLERİNİN RADİKAL MANZARALARI: “BÜLBÜLE” ŞİİRİNİN BİÇEMBİLİMSEL İNCELEMESİ

RADICAL LANDSCAPES OF R. F. LANGLEY’S POETRY: A STYLISTIC ANALYSIS OF “TO A NIGHTINGALE”

Özet

Bu makalenin amacı R. F. Langley’nin şiirlerini, bağlamsal/ metinsel ilişkilerin açık sahasında manzara-dil etkileşiminin belirlediği radikal manzara şiirinin bir örneği olarak ve “Bülbül’e” adlı şiiri odağında incelemektir. Langley’nin şiirleri gelenekle yeniliğin, olumlamayla olumsuzlamanın, kesinlikle şüphenin ve insanla insan olmayanın modernist bir bileşiğidir. Langley’nin şiirsel manzaraları ya da sanat tuvali zamanın geç-modernist yazılarıyla ilişkilendirilir. Langley’nin şiirlerinde manzara/çevre ile insanlık, insanla insan olmayan arasındaki ilişkiler birbirlerini karşılıklı olarak kurar. Romantik söylemle varoluşçu söylemin arasında yer alan Langley şiirleri modernist, kişisel olmayan, bilimsel, yenilikçi, deneysel ve kurgusal bir gerçeklik ve dil yaklaşımına sahiptir. “Bülbül’e” şiiri, gerçeklik ve dilin modernist belirsizliğini, şiirde konuşan kişinin varoluşun dama tahtasında doğruluk ve ifade seçenekleri arasında vertigovari sendelemesi yoluyla ve aynı zamanda şiirin zıt kutuplar arasında değişen, düzensiz yapısı ile şekli ve “yanaşık sıralama” (parataxis), “yanyanalık”(juxtaposition), “artlama” (enjambment), “koşutluk” (parallelism), “sapma” (deviation), “önceleme” (foregrounding) ve söylemsel bağlantılar gibi biçembilimsel yöntemler aracılığıyla örnekler.

Abstract

This paper aims to examine R. F. Langley’s poetry as anexample of radical landscape poetry, which is characterizedby the interplay between landscape and language in an openfield of con/textual relationships, with special focus on hispoem “To a Nightingale”. Langley’s poetry can be regardedas a Modernist compound of tradition and innovation,affirmation and negation, certainty and doubt, and the humanand the non-human. Langley’s poetic landscape(s) or hisartistic canvas is associated with the late-modernist writingof his time. In Langley’s poetry, the relationships betweenlandscape/environment and humanity, the human and thenon-human are depicted as mutually constructive. Situatedbetween the romantic and the existentialist discourses,Langley’s poetry possesses a modernist, depersonalized,scientific, innovative, experimental and speculative approachto reality and language. “To a Nightingale” epitomizes themodernist indeterminacy of reality and language through thevertiginous vacillation of the speaker between alternativesof truth and expression in the checkerboard of existence, aswell as through the disordered structure and shape of thepoem, alternating between opposite poles, through the use ofstylistic devices such as parataxis, juxtaposition, enjambment,parallelism, deviation, foregrounding and discoursal relations.