Hipoksik iskemik ensefalopatili 37 yenidoğanın bir yıllık izlemi ve nörolojik sekel oranları

Özet

Bu prospektif çalışma hipoksik iskemik ensefalopati (HİE) yenidoğan bebeklerin nörolojik sekel oranlarını ve bu sekellerin önceden tahmin edilebilirliğini saptamak amacıyla düzenlendi. Çalışma grubuna 37 HİE'li, kontrol grubuna ise neonatal hiperbilirübinemi tanısıyla kısa süreli fototerapi için yatırılan dokuz bebek alındı. HİE'li bebekler klinik bulgularına göre hafif, orta ve şiddetli olmak üzere üç gruba ayrıldı. Çalışmaya alınan bebeklere ilk olarak yenidoğan dönemde elektroensefalografi (EEG), kraniyal ultrasonografi ve kraniyal manyetik rezonans görüntülemesi (MRI) yapıldı. İncelemeler bir yaş içinde (ortalama 6.7 ± 2.4 ayda) tekrarlandı. Bütün bebekler bir aylık aralarla ortalama 16.2 ±3.9 ay boyunca Denver Gelişimsel Tarama Testi (DGTT) ile birlikte klinik olarak izlendi. Hafif HİE'li çocukların incelemeleri normaldi ve hiçbirinde sekel gelişmedi. Orta derece HİE'li çocukların yenidoğan dönem MRI'larının % 75'i, süt çocukluğu dönemi MRI'larının % 18.7'si bozuktu ve %23.5 sekel kaldı. Şiddetli HİE'li çocukların her iki dönem MRI'larının hepsi bozuktu ve hepsinde sekel kaldı. Sonuç olarak bu çalışmada HİE'li bebeklerin sekellerinin önceden tahmininde yenidoğan EEG'nin önemli olduğu, MRI incelemesinin ise hafif HİE'li olanlara gereksiz, orta HİE'li olanlara klinik bulgularına göre, şiddetli HİE'li olanlara ise mutlaka çekilmesi gerektiği gösterildi.

Abstract

Ökten A, Kamacı R, Mocan H. (Department of Pediatrics, Karadeniz Technical University Faculty of Medicine, Trabzon, Turkey). Hypoxic ischemic encephalopathy: evaluation of 37 cases. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 1997; 40: 61-71. The aim of this prospective study was to determine the neurological sequelae rate and predictive findings in newborns with hypoxic ischemic encephalopathy (HIE). Thirty-seven newborns with HIE were recruited for the study group, and nine infants with neonatal hyperbilirubinemia who were hospitalized for short-term phototherapy comprised the control group. Patients with were staged as mild, moderate or severe according to their clinical signs. Electroencephalography (EEG), magnetic resonance imaging (MRI) and cranial ultrasonography were performed in the newborn period (mean 6.7 ± 2.4 months). All of the infants were followed monthly (mean 16.2 ± 3.9 months) and the Denver Developmental Screening Test was completed. No clinical or electrophysiological anomaly was found in newborns with mild HIE and negative Denver Developmental Srceening Tests. Among patients with moderate HIE, 75 percent of the MRI, done in the newborn period and 18.7 percent in the infantile period were pathologic, while 23.5 percent had sequalae. In patients with severe HIE, the MRI was pathologic in both periods, and all developed sequelae during follow-up. In conclusion, the most predictive test for HIE infants was EEG in the newborn period. MRI is not necessary for infants with mild HIE but is strongly indicated for infants with severe HIE.