Çocukluk çağında fonksiyonel kronik kabızlığın tedavisinde sisaprid

Özet

Kabızlık çocukluk çağında sık karşılaşılan gastroenterolojik sorunlardan biridir. Sisaprid barsaktaki motor aktiviteyi indükleyerek, postprandial ince bağırsak geçiş zamanını hızlandırır. Bu etki mekanizmasıyla kronik idiopatik kabızlığı olan hastalarda başarılı olmaktadır. Bu çalışmanın amacı da etiyolojiye yönelik yapılan çalışmalarda neden bulunamayan kronik kabızlığı olan çocuklarda sisapridin'in etkisini plasebo ile karşılaştırmaktır. Çalışmaya kronik kabızlığı olan yirmi hasta alınmıştır. On hastaya (Grup 1) altı hafta süresince sisaprid (1 mg/kg/gün, üç doza bölünerek), 10 hastaya da (Grup 2) plasebo aynı tedavi semasıyla verilmiştir. Hastalar başlangıçta ve altıncı haftanın sonunda, haftalık dışkılama sayısı, total ve segmentai transit zamanı açısından değerlendirilmiştir. Tedavi süresinin sonunda her iki grupta da haftalık dışkılama sayısında artma saptanmıştır. Ancak total gastrointestinal transit zamanı plasebo grubunda artma gösterirken, tedavi grubunda azalmıştır. İki grup arasındaki bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamışsa da, bu vaka sayısının azlığına bağlanmıştır.

Abstract

Constipation is one of the most common gastrointestinal problems in childhood. Cisapride is potentially useful in the treatment of chronic constipation, as it induces propulsive motor activity in the jejunum and accelerates postprandial small bowel transit time. The aim of this study is to show the effect of cisapride and to compare it with a placebo in patients with constipation of unknown etiology. Twenty patients with chronic constipation were enrolled into the study. Ten patients (Group 1) were given cisapride (1 mg/kg/day, divided into 3 doses) for six weeks and the other 10 patients (Group 2) were given a placebo on the same schedule. Patients were evaluated at the beginning and at the sixth week with regard to bowel movements per week, and total and segmentai transit time. At the end of the study, bowel movements per week were slightly higher in Group 1. Although statistically insignificant, total transit time decreased in Group 1 whereas it increased in Group 2.