Neonatal polisitemi: 150 vakanın değerlendirilmesi

Ayşe KORKMAZ, Murat YURDAKÖK, Şule YİĞİT, Gülsevin TEKİNALP, Gülşen ERDEM, Olcay ORAN

Özet

Bu çalışmada Haziran 1989 ile Aralık 1994 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde semptomatik neonatal polisitemi tanısı ile izlenen 150 yenidoğanın perinatal öyküleri, klinik ve laboratuvar bulguları, tedavi şekilleri ve erken dönemdeki prognozları retrospektif olarak değerlendirildi. Polisitemik yenidoğanlarm perinatal öykülerinde en önemli risk faktörleri maternal hipertansiyon, SGA gebelik ve mekonyumlu amnion sıvısı olarak bulundu. En sık görülen klinik bulgular ise pletore, dismatürite ve siyanoz olarak belirlendi. Oral hidrasyon, intravenöz sıvı verilmesi ve parsiyel kan değişimi ile tedavi edilen vakaların tedavi sonrası bakılan hematokrit değerlerinim kritik değerin altına düşmüş olması nedeniyle semptomatik polisitemik yenidoğanlarda da parsiyel kan değişimine alternatif tedavi şekillerinin prospektif çalışmalarla da araştırılması gereği düşünüldü.

Abstract

In this retrospective study, 150 newborn infants with symptomatic polycythemia were evaluated with respect to their perinatal history and risk factors, clinical and laboratory findings, therapeutic approaches and early prognosis in Hacettepe University İhsan Doğramacı Children's Hospital. The most frequent perinatal risk factors were maternal hypertension, small for gestational age infants and meconium stained amniotic fluid. Plethora, dysmaturity and cyanosis were the most frequent clinical findings. Althouh the post-treatment hematocrit levels were below the critical level in all cases with three different therapeutic groups (oral feeding, intravenous fluid administration and partial plasma exchange transfusion), this needs to be confirmed with prospective studies.