Neonatal konjunktivit proflaksisinde povidon iyodinin etkinliği ve güvenilirliğinin araştırılması

A controlled trial of efficacy and safety of povidone-iodine as prophylaxis against ophthalmia neonatorum

Özet

Neonatal konjunktivit proflaksisi için ideal ajan konusunda görüş birliği olmamakla birlikte %1 'lik gümüş nitrat, %0.5'lik eritromisin ve %1 'lik tetrasiklin önerilen ilaçlardır. Ancak ülkemizde bu ilaçların temininde güçlükler yaşanmaktadır. Son yıllarda ucuz ve kolay bulunabilir bir solüsyon olan povidon iyodinin neonatal konjunktivit proflaksisinde etkin ve güvenilir olduğu bildirilmektedir. Bu prospektif çalışmada altı aylık bir sürede hastanemizde doğan bebeklerde povidon iyodinin etkinliği ve güvenirliği, proflaksi almayan bir grupla karşılaştırılarak araştırılmıştır. Toplam 282 bebeğe %2.5'luk povidon iyodin ile proflaksi uygulanırken, 217 bebeğe herhangi bir proflaksi verilmemiştir. İzleme alınan vakalarda klinik konjunktivit bulguları saptandığında bakteriyel kültür alınarak Gram boyama yapılmış ve enzim-immuno-assay (EIA) (Chlamifast test) yöntemi ile Chlamydia trachomatis araştırılmıştır. Sonuç olarak toplam 62 vakada (%12.3) klinik konjunktivit saptanmış ve bunların 21'inde (%33.8) etken üretilebilmiştir. Hiçbir vakada Gram boyama ile Neisseria gonorrhoeae ve Chlamifast test yöntemi ile Chlamydia trachomatis gösterilememiştir. Proflaksi alan ve almayan bebekler arasında klinik konjunktivit varlığı, kültürde etken üreme oranı ve bunların doğum şekline göre dağılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Hiçbir bebekte povidon iyodine bağlı toksik reaksiyon gelişmemiştir. Povidon iyodinin neonatal konjunktivit proflaksisinde kullanımı özellikle gelişmekte olan ülkeler için oldukça ümit verici olarak görünmekte, ancak etkinliği ve güvenirliğinin daha geniş klinik çalışmalarla araştırılması gerekmektedir.

Abstract

Topical silver nitrate (1%), erythromycin (0.5%), and tetracycline (1%), are recommended for prophylaxis of neonatal conjunctivitis, although there is no consensus on the ideal prophylactic agent. However these drugs are not widely available in Turkey. Recent studies indicate that 2.5 percent povidone-iodine solution, widely available and less expensive, may also be useful in preventing neonatal conjunctivitis. We conducted a prospective, controlled trial involving 499 infants born over a period of six months in our hospital. Shortly after birth infants received a 2.5 percent solution of povidone-iodine (n=282, group 1); group 2 (n=217, group 2) did not. Conjunctival specimens were obtained from both groups for detection of bacteria when clinical conjunctivitis was present. A smear was made, stained with Gram's, and observed for Neisseria gonorrhoeae. For chlamydial serology, a commercial enzyme immunoassay (EIA) kit (Chlamifast test) was used. Sixty-two (12.3%) of the neonates had infectious conjunctivitis and 21 (33.8%) had positive cultures. Neither Neisseria gonorrhoeae nor Chlamydia trachomatis was detected in any of the neonates with clinical conjunctivitis. The two groups were not significantly different in respect of route of delivery, presence of clinical conjunctivitis and positive culture results. Povidone-iodine did not cause chemical conjunctivitis any of the treated neonates (group 1). The use of povidone-iodine as a topical prophylactic agent appears promising, particularly in developing countries, although larger clinical controlled studies are required to determine its efficacy and safety.