Fetal üropatiler: Prenatal tanı konmuş 51 vakanın değerlendirilmesi

Emin BALKAN, Nizamettin KILIÇ, Yalçın KİMYA, Kutluğ SINMAZ, Hasan DOĞRUYOL, Osman DÖNMEZ

Özet

Bu çalışmada 1992-1998 yıllan arasında rutin obstetrik ultrasonografiler sırasında prenatal üropati tanısı almış 51 vaka retrospektif olarak incelendi. Vakalar tanı, tanı zamanı, intrauterin tahliye ya da fetal tedavi uygulanıp uygulanmadığı, doğum zamanı ve şekli, postnatal izlemi, uygulanan tedaviler, morbidite ve mortalite yönüyle gözden geçirildi. En erken tanı 20. gebelik haftasında, en geç tanı ise 40. haftada konmuş olup 28 vakanın tanısı 30. haftadan sonra konmuştur. Vakalarımızın 27'si üreteropelvik bileşke darlığı, yedisi multikistik displastik böbrek, yedisi nonreflulu megaüreter, beşi posterior üretral valv, biri renal hipoplazi, biri renal agenezi, biri dubleks sistem, biri dubleks sistem ve üreterosel ve biri ise megasistis-mikrokolon-intestinal hipoperistalsis sendromu idi. Yirmidokuz vakaya cerrahi tedavi uygulandı. Dokuz vakada çoğunluğunu vezikoüreteral reflunun oluşturduğu ek anomaliler saptandı. İki vaka kaybedildi. Son yıllarda fetal Üropatilerin tedavisinde konservatif izlemin önemi attıkça cerrahinin oranı azalmaktadır. Ayrıca prenatal girişimlerle böbrek ve akciğerlerin gelişmesine yardımcı olunmaktadır. Önümüzdeki yıllarda ekibimizin deneyimi ve gebelik kontrollerine girenlerin sayısı arttıkça serimizde %57 olan toplam cerrahi tedavi oranının azalacağı ve bir vakamızda yakaladığımız prenatal müdahale şansımızın ise artacağı kanısındayız.

Abstract

Fifty-one cases with prenatal uropathies diagnosed during routinely performed obstetrical ultrasonographic investigations between 1992-1998 were evaluated retrospectively according to their diagnosis, time of diagnosis, intrauterine therapy or therapeutic abortus, time and mode of delivery, postnatal follow up, postnatal therapies, associated abnormalities and morbidity and mortality time of diagnosis. The earliest diagnosis time was 20 weeks and the latest at 40 weeks of gestation; 28 cases were diagnosed after the 30 th week. Of the 51 cases; 27 had ureteropelvic Junction obstruction, seven had multicystic dysplastic kidney, seven had nonrefluxing megaüreter, five had posterior urethral valve, one had renal hypoplasia, one had renal agenesis, one had duplicated ureter, one had duplicated ureter together ureterocole and one had megacystis-microcolon-intestinal hypoperistalsis syndrome. Surgery was performed in 29 patients. Nine patients had associated abnormalities and most of these were vesicoureteral reflux. Two patients died. In recent years, due to a growing conservative following, the rate of surgery has been decreasing in the treatment of fetal uropathy. As our team gains experience and the number of pregnant women included in pregnancy follow-up increases, we believe that the rate of surgical treatment (57% in our series) will decrease, and the chance for prenatal intervention, which was possible infancy one of our patients will increase.