Uzman hekim ve pratisyen hekim değerlendirmesine göre bebek ölümlerinde sözel otopsi yönteminin geçerliliği

Validity of verbal autopsy method for infant deaths according to specialist and practitioner evaluation

Özet

Çalışma grubunu Antalya kent merkezindeki hastanelerde 1 Ocak 1993-31 Aralık 1993 tarihleri arasında ölmüş olup merkez ilçede oturan 198 bebekten 149'u (% 75.3) oluşturmaktadır. Ölen bebeklerin yakınları ile bir hekimin görüşmesinden sonra anketler üçü pratisyen hekim ve üçü pediatri uzmanı olmak üzere altı hekim tarafından birbirinden ayrı olarak değerlendirilmiştir. Pratisyen ve uzman hekimlerin bebeklerin ölüm nedeni olarak belirttiği tanılar, pratisyen ve uzman hekimler için ayrı ayrı olmak üzere biraraya getirilmiş, üç hekimden ikisinin görüş birliğini vardığı tanılar bebeğin pratisyen ve uzman hekime göre sözel otopsi tanıları olarak belirlenmiştir. Bebeklerin gerçek ölüm nedenleri hastane dosyalarının incelenmesi ile saptanmıştır. En son aşamada uzman ve pratisyen hekim tanılarına göre belirlenen sözel otopsi tanıları ve hastanelerden saptanan gerçek ölüm nedenleri karşılaştırılarak analizler yapılmıştır. Uzman hekim tanılarının duyarlılık ve seçiciliği tüm hastalık kategorileri için % 80.0-100.0 arasında değişen değerlerde olmak üzere oldukça yüksek bulunmuştur. Pratisyen hekim tanılarında ise duyarlılık ve seçicilik değerleri respiratuvar distres sendromu, pnömoni, konjenital anomali, yaşına göre düşük doğum ağırlığı için % 66.6-87.5 ve % 70.0-100.0 olarak saptanmıştır. Pratisyen hekim tanılarında sepsis, doğum travması/ asfiksi, malnütrisyon ve ishal için duyarlılık düşük olarak saptanmıştır.

Abstract

The study population consisted of 198 infants in Antalya Province Center who died in Antalya City Center hospitals between 1 January and 31 December 1993. Relatives of 149 of the infants who did (75.3%) were interviewed by a physician, and the symptoms and signs observed in the infants prior to death were compiled by means of a questionnaire. The questionnaires were evaluated by three specialists and three practitioners. Each physician established the infants' verbal autopsy causes of death. These death causes were identified separately by specialists and practitioners. Agreement in diagnosis by two of the three reviewers was accepted as the infant's verbal autopsy cause of death. The actual causes of death were determined after the hospital files of the infants were studied. In the end, validity of the verbal autopsy for disease categories (sensitivity, specificity, positive predictive value) was determined by comparing hospital diagnoses with those of the verbal autopsy. Sensitivity and specificity of the verbal autopsy diagnoses established by specialists were found to be quite high, at values ranging between 80-100 percent for all disease categories. For practitioners' diagnoses, sensitivity and specificity values for respiratory distress syndrome, pneumonia congenital anomaly, and low birth weight for age ranged between 66.6-87.5 percent and 70.0-100.0 percent, respectively. Sensitivity values of the practitioner's diagnoses for sepsis, birth injury/asphyxia, malnutrition and diarrhea were low.