Yenidoğan Ratlarda Deneysel Olarak Oluşturulan Diyafram HernisiÜzerine Tirotropin Salgılatıcı Hormon, Glikokortikoid ve İnsülinin Etkileri

The Effects of Thyrotropin-Releasing Hormone, Glucocorticoids andInsulin on Experimentally Induced Diaphragmatic Hernia inNewborn Rats

Burak TANDER, Ayşe Bahar EDİRNE, Berat Dilek DEMİREL, Ünal BIÇAKCI, Yurdanur SÜLLÜ, Dilek GÜVENÇ, Murat FINDIK

Özet

Amaç: Tirotropin salgılatıcı hormon (TRH), glukokortikoid ve insülinin deneysel olarak oluşturulan diyaf ram hernisi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi. Yöntem: Konjenital diyafram hernisi antenatal nitrofen uygulamasıyla oluşturuldu. Beş gebe rattannitrofen verilmeyen ratın yavruları Kontrol Grubunu (KG), nitrofen verilen ratın yavruları Sham Grubunu(SG), nitrofen ve TRH verilen ratın yavruları TRH Grubunu (TRHG), nitrofen ve deksametazon verilenratın yavruları Glukokortikoid Grubunu (GG) ve nitrofen ve insülin verilen ratın yavruları İnsülin Grubunu(IG) oluşturdu. Gestasyonun 21. gününde gruplarda sırasıyla 7, 7, 8, 10 ve 9 yavru doğdu. Yavru ratlarınApgar skorları kaydedildikten sonra sakrifiye edilerek, diyafram defektleri değerlendirildi, akciğer doku ları tartıldı ve akciğer dokusu histolopatolojik olarak değerlendirildi. Bulgular: Apgar skoru ortancası gruplarda sırasıyla 5, 3, 4, 4 ve 5’ti. Apgar skorlarında TRHG ve IGgrupları ile CG arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu. Diğer gruplarda diyafram defekt oranı SGGrubu’ndan daha azdı. En az diyafram defekti oranı (% 12.5) TRHG’de gözlendi. IG’deki ortalama akciğerağırlığı CG’na en yakındı. Ortalama alveol ve bronş sayıları CG ve IG’de en yüksekti. Sonuç: Antenatal insülin uygulaması, diyafragma hernisi olan sıçanların Apgar skorları, akciğer ağırlık ları, alveol ve bronş sayıları üzerinde anlamlı pozitif etkiler göstermiştir. Bu çalışma, diyafragma herni sinde antenatal insülin uygulamasıyla ilgili yeni çalışmalara öncül olabilir.

Abstract

Objective: To evaluate the effects of thyrotropin-releasing hormone (TRH), glucocorticoids and insulinon experimentally induced diaphragmatic hernia. Method: Congenital diaphragmatic hernia was induced by antenatal nitrofen administration. Theoffsprings of five pregnant rats were assigned into 5 groups; the control group (CG), the sham group(SG), the TRH group (nitrofen and TRH; TRHG), the glucocorticoid group (nitrofen and dexamethasone;GG) and the insulin group (nitrofen and insulin; IG). On gestational day 21, each mother rats gave birthto 7, 7, 8, 10 and 9 infants in the respective groups. After recording the Apgar scores, diaphragmaticdefects were evaluated, lung tissues were weighed and histologically evaluated. Results: The median Apgar scores in the groups were 5, 3, 4, 4 and 5, respectively. The mean Apgarscore in the Group TRHG or IG was not statistically significantly different from that of the Group CG . Inall groups, the number of defects in the diaphragm was less than those of the Group SG. The lowestdefect rate (12.5%) was observed in the Group TRHG. The closest lung weight to CG was observed in IG.The mean numbers of alveoli and bronchi were highest in the Groups CG and IG. Conclusion: Antenatal administration of insulin demonstrated significant improvements on Apgarscores, lung weights and the number of alveoli and bronchi of rats with diaphragmatic hernia. Thisstudy may lead to the new studies on antenatal insulin administration in diaphragmatic hernia.