Dergiler / Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 2
Travma Hastası Bakıyor Olmanın Hekimler Üzerine Çocuk Araç Güvenliği Konusunda Olumlu Bir Etkisi Var mı?
- Sayfa
- 54–58
- DOI
- —
Özet
Giriş: Ülkemizde ve dünyada, çocukluk çağında en önemli ölüm sebebi, motorlu araç kazalarıdır. Önleyici stratejiler ile motorlu araç kazalarına ikincil mortalite ve morbididte önemli ölçüde azalmaktadır. Araç güvenliği kullanımının arttırmak için ailelerin ve en sık başvurulan bilgi kaynağı olan hekimlerin yüksek bilgi düzeyine ve farkındalığa sahip olması gerekmektedir. Biz, travma hastası bakıyor olmanın hekimlerin bilgi düzeyi ve farkındalığı üzerine olumlu etkisi olabileceği fikrinden yola çıkarak çocuk hekimleri, acil hekimleri ve travma karşılayan hekimlerin çocuk araç koltuğu kullanımı hakkında farkındalığını ve bilgi düzeyini ortaya koymayı amaçladık. Yöntemler: Çalışma için 23 sorudan oluşan bir anket formu elektronik olarak hazırlandı. Anket formu üç bölümden oluşturuldu. Bu üç bölümde demografik veriler, çocuk araç güvenliği hakkında farkındalığı ve bilgi düzeyi sorgulandı. Üçüncü bölümde Amerikan Pediyatri Derneği’nin beş temel önerisi sorularak, bilgi düzeyinin ölçülmesi hedeflendi. Hekimler, travma hastası karşılayan ve karşılamayanlar olarak iki grupta karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmanın başında 641 anket formu elektronik olarak hekimlere gönderildi. Tüm katılımcıların 114’ü (%35,3) travma hastası karşılıyordu. Yüz doksan bir (%59,2) hekimin çocuğu vardı. Kendi bilgi düzeylerini orta derecede görenlerin sayısı travma bakan ve çocuğu olan hekimlerde istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksekti (sırasıyla; p0,05). İlginç olarak çocuğu olanların ise bilgi düzeyi grubun kalanına göre daha düşüktü (p
Abstract
Introduction: Motor vehicle crashes are the most common cause ofthe mortality in the pediatric population. Preventive strategies are thebest approach to reduce mortality and morbidity due to motor vehiclecrashes. Since parents mostly refer to them for guidance, doctors shouldhave a high level of knowledge and awareness to increase the usageof car safety seats. We thought that providing care for trauma patientscould have a positive effect on the physicians’ awareness and knowledgelevel. Based on this, we aimed to assess the awareness and knowledgeof pediatricians and emergency physicians and trauma doctors.Methods: An electronic survey consisting of 23 questions was prepared.Demographic features, awareness and knowledge level of the physicianswere assessed on three sections. Five suggestions in the guideline ofthe American Academy of Pediatrics were used to assess physicians’knowledge level. The respondents were grouped as those providingclinical care for trauma patients and those do not.Results: The questionnaires were sent to 641 physicians and 323 whocompleted the questionnaire were included in the study. One hundredand fourteen (35.3%) of the respondents were providing clinical care fortrauma patients. One hundred ninety (59.2%) respondents had children.Majority of the physicians had a satisfactory level of knowledge about carsafety seat (CSS). The number of respondents reported having adequateself-awareness was found statistically significantly higher in the groups ofdoctors who have children and provide clinical care for trauma patients(p0.05). Interestingly, the knowledgelevel in physicians who had children was statistically significantly lowerthan in those with no children (p