Dergiler / Deprem Araştırma Bülteni / 1997 / Cilt: 24 - Sayı: 75

Global depremlerle açığa çıkan sismik enerjinin zaman ve uzay dağılımı

Time and space distribution of seismic energy released by global earthquakes

Sayfa
17–53
DOI
—

Özet

Dünya üzerinde, üst kabukta oluşmuş 742 deprem derlenip bir katalog oluşturularak yüzey dalgası manyitüdü ile enerji arasında ampirik bir ilişki geliştirilmiş ve daha önce diğer araştırmacılar tarafından önerilen ilişkilerle karşılaştırmıştır. Global olarak enerjinin zaman ve uzay dağılımını incelemek için 1900-1992 yılları arasında dünyada oluşan ve manyitüdü S.O'den büyük olan depremleri içeren ikinci bir katalog hazırlanmıştır. Değişik kataloglardan oluşan ve Global Hiposantr veri bankası (CD-ROM )'ndan alınan bu veriler, manyitüd türü, derinlik ve şiddet bilgisi olarak homojen değildir. En küçük kareler yöntemi kullanılarak dünya üzerindeki farklı sismik potansiyel kaynakları için değişik manyitüd türleri arasında lineer denklemler elde edilmiştir. Bu ilişkiler yardımıyla yüzey dalgası manyitüdü bakımından homojen olan yeni bir katalog oluşturulmuştur. Daha sonra, kabuktaki deformasyon gelişimi şekilsel olarak ortaya konması tecrübe edilmiştir. Sonuçlar, zaman ve uzaydaki enerji yayınımının haritaları olarak tasvir edilmektedir.

Abstract

We, first, have compiled a catalog of 742 upper-crustal earthquakes all over the world, and developed an empirical scaling function for the prediction of seismic-energy as a function of magnitude, and compared with the previous ones suggested by previous researchers. To examine global pattern of energy release both in time and space domain, we have compiled a second catalogue containing all crustal earthquakes with magnitude 5.0 or greater for the period from 1900 to 1992. This data base comes from the Global Hypocenter Data Base CD-ROM and consists of several sources. It is inhomogeneous in the type of magnitude and the information of depth and intensity. A set of linear equations among various types of magnitudes have been derived for distinct seismic potential sources, using a conventional least-squares method. These relationships are utilized to form a uniform catalogue of surface wave magnitude $M_s$. Then, we attempt to obtain gross figures showing the progress of the deformation of the crust. Results are illustrated as maps of radiated energy in time and space.