COVID-19 Pandemi Sürecinde Çocuk Yoğun Bakımda Pediyatrik Trakeostomi Deneyimi

Özet

Giriş: Koronavirüs hastalığı-2019 (COVID-19) pandemisi öncesi ve sonrası çocuk yoğun bakım (ÇYB) ünitesinde trakeostomi durumunu değerlendirmek amaçlandı. Yöntemler: Üçüncü basamak ÇYB ünitesindeki toplam 57 çocuk trakeostomili hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. Çocuk mortalite riski 2, çocuk mortalite indeksi ve çocuk lojistik organ disfonksiyonu skorlarını içeren prognostik skorlar, trakeostomi açılma endikasyonları, aile eğitimi süreci, eve taburcu edilme süreçleri ve trakeostomiyi uygulayan sorumlu cerrahın taburculuk sürecine etkileri değerlendirildi. İstatistik analiz için MedCalc® Statistical Software version 19.7.2 (MedCalc Software Ltd, Ostend, Belgium; https: //www.medcalc.org; 2021) kullanıldı. Bulgular: Kurumumuzda pandemi sürecinde pediyatrik cerrahların trakeostomi açma eğilimi daha yüksek oranda; ancak anlamlı olmayan bir eğilim göstermiştir (76,0 vs %24,0, p=0,134). COVID-19 pandemisinden önce ve sonra; otolaringologlar ve pediyatrik cerrahlar tarafından uygulanan trakeostomiler arasında prognostik skorlar, eve taburcu olma süreleri açısından istatistiksel anlamlı fark bulunamadı. İstatistiksel anlamlı olmamakla birlikte pandemi sürecinde hastaların ebeveynlerinin (tek kişi eğitimi tercih edildi) eğitim süreleri ve hastaların eve verilme süreçleri daha kısa olarak saptandı. Sonuç: Bulgularımız, pandemi koşullarına rağmen çocuk trakeostomi hastaları için standart protokollere uygun, ebeveyn eğitimi için izole alan eğitimine uygun, yüksek kaliteli hasta bakımının; COVID-19 pandemisinden önce ve sonra, otolaringolog ve pediyatrik cerrahlar tarafından açılan trakeostomiler arasında prognostik skorlar, eve verilme süreleri arasında anlamlı fark olmaksızın sürdürülebildiğini vurgulamaktadır.

Abstract

Introduction: To evaluate pediatric tracheostomies performed at a tertiary care pediatric intensive care unit (PICU) before and after the Coronavirus disease-2019 (COVID-19) pandemic. Methods: A total of 57 pediatric tracheostomy patients performed at a tertiary care PICU were included. Prognostic scores including pediatric risk of mortality 2, pediatric index of mortality 2 and pediatric logistic organ dysfunction scores, the family education process and time to home discharge were evaluated according to time of tracheostomy (pre-pandemic vs. after pandemic) and responsible surgeon (pediatric surgeon vs. otolaryngologist). MedCalc® Statistical Software version 19.7.2 (MedCalc Software Ltd, Ostend, Belgium; https: //www.medcalc.org; 2021) was used for statistical analysis. Results: A non-significant tendency for higher rate of pediatric surgery-based tracheostomies was noted after the pandemic (76.0 vs. 24.0%, p=0.134). No significant difference was noted between tracheostomies performed before vs. after the COVID-19 pandemic and those performed by otolaryngologists vs. pediatric surgeons in terms of prognostic scores and time to home discharge. Conclusion: Our findings emphasize the maintenance of high quality patient care for pediatric tracheostomy patients in accordance with standardized tracheostomy protocols and policies during the pandemic period with no significant difference between tracheostomies performed before and after the COVID-19 pandemic and those performed by pediatric surgeons vs. otolaryngologists in terms of prognostic scores and time to home discharge