Kingsley Amis’in Lucky Jim Romanında Mizah Anlayışı ve Komedi Unsurları

Özet

Bu makalenin amacı Kingsley Amis’in Lucky Jim adlı romanında mizah anlayışı ve komedi unsurlarını incelemektir. İkinci Dünya Savaşı sonrası romanı olarak Lucky Jim, bireysel ve toplumsal kusurları özellikle akademik dünyanın sahteliğinin eleştirisi odağında yermek ve alaya almak için birçok komedi tekniği kullanır. Amis, yapmacıklık, katılık ve toplumsal kusurları alaya almak için parodi, fars, ironi ve hicivden yararlanır. Roman anti-kahramanın yabancılaştığı toplumdaki absürd durumunu komedi aracılığıyla, ciddiyle komiğin, asil ile vasatın uyumsuz beraberliğini grotesk, karnavalsı bir biçimde göstererek ortaya koyar. Mizahın romanda, savaş sonrası varoluş içinde yer alan karşıt güçlerle başa çıkmak için kullanılan bir silah işlevi gördüğü ve bireyin baskıları ortadan kaldırmaya ve anlamsız ve aldatıcı gerçeklik karşısında kendine olan saygısını korumasına yardımcı olduğu düşüncesi ileri sürülebilir. “Gülmece” kavramı romanda, tekdüze olanı yıkması ve toplumsal sorunları yermesi ve düzeltmesi bakımından iyileştirici bir özelliğe sahiptir. Çalışma, Lucky Jim romanını komedi ve mizah teorilerini inceleyip uygulayarak ve özellikle Bergson, Freud ve Bakhtin gibi düşünürlerin görüşlerine odaklanarak irdeleyecektir.

Abstract

The aim of this article is to examine the comic vision and comedic elements in Kingsley Amis’s Lucky Jim. As a post-war realistic novel, Lucky Jim implements various techniques of comedy to ridicule and satirise personal and social flaws, focusing on the critique of the phoniness of the academic world. Amis employs parody, farce, irony and satire to deride affectation, rigidity and social flaws. The novel depicts the absurdity of the condition of the anti-hero in an alien society through the use of comedy, showing the incongruous coexistence of the serious and the comic, the lofty and the vulgar in a grotesque, carnivalesque manner. It can be argued that humour functions as a weapon to cope with antagonistic forces in post-war existence and helps the individual to overcome repressions and preserve self-respect in the face of a ridiculous and duplicitous reality. Laughter is remedial in the novel, which subverts the monolithic, and aims to satirise and correct social imperfections. This article will explore Lucky Jim by investigating and applying theories of comedy and humour, focusing mainly on the ideas of Bergson, Freud and Bakhtin.