TARİH VE PROPAGANDA: MORGENTHAU'NUN ÖYKÜSÜ VE MAVİ KİTAP ÖRNEĞİ

Özet

19. yüzyıl boyunca Amerikan okullarının başlıca kurumlarından olan Amerikan Board'a bağlı, Protestan propagandası yapan ve Ermenilere özgürlük adı altında bağımsızlık fikrini aşılayan misyonerler ve yardımcıları, Amerikan diplomatlarının, öncelikli korunması gerektiğini düşündükleri kişilerdi. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde Musevi kökenli ABD Büyükelçisi Morgenthau, uygun gördükleri ve gerektiğini düşündükleri kimi ortamlarda gelişme aşamasındaki Siyon hareketini de desteklemekteydi. Bununla birlikte öncelikli olarak Protestan Hıristiyan halkın ve özellikle Rus ve İngiliz elçiliklerine karşın Ermenilerin koruyuculuğunu üstlenmişti.Morgenthau, anadili İngilizce dışında başka bir dil bilmediğinden Hagop Andonyan adında Robert Koleji yeni bitirmiş zeki bir genci kendisine özel kalem olarak görevlendirdi. Baş tercümanı/Dragoman ve danışmanı ise Arshag K. Şimovanyan adında yaptığı işlerde oldukça deneyimli bir kişi idi. Kişisel mektupları ve tüm yazışmalarını Andonyan yazmakta ve/veya çevirmekteydi. Şimavonyan ise aklı, kulağı ve dili olarak Morgentau'nun hizmetindeydi. Bir diğer önemli propaganda bürosu ise ünlü Wellington House, İngiliz Dışişleri Bakanlığının emrinde, propagandaya dayalı bilgi ve belge üretmekteydi. Arnold Toynbee tarafından hazırlanan Mavi Kitap, Ermenilere yapılan mezalimi işleyen önemli bir savaş propaganda aracıydı

Abstract

During the 19th century, missionaries and their colleagues, who were affiliated to one of the major educational institution American Board, were making propaganda on protestantism and imbuing people with independency under the name of Armenian liberty, were thought to have to be saved with priority, by the American diplomatigues. In the first quarter of the 20th century, the jewish-rooted USA ambassador Morgenthau were promoting the zionist movement in the presence of some appropriate enviroments and in where that he deem necessity. At the same time, he primarily took over both of the Protestant- Christian people, especially againt the Russian and English ambassadors, and the Armenians. Since Morgenthau was unknown to foreign languages other than his native language English, he elected a clever young man named Hagop Andonyan, who was just graduated the Robert College, as an his executive asistant. Baş tercümanı/Dragoman and his chief adviser was named Arshag K. Şimovanyan, who was highly experienced in his works. His personal letters and his all correspondence are written or translated by Andonyan. On he other hand, Şimavonyan was at Morgentau's service as his ear and tongue. The other main materials office is Wellington House, under the direction of Foreign Office, Arnold Toynbee, collected, edited, and outhored many propaganda publications spesyficaly aimed at the otoman Empire. Among these materials, the publication titled the Treatment Armenians in the Otoman Empire, known as Blue Book, written by Toynbee