Plasenta yapışma anomalileri: Klinik yaklaşım ve yönetim

Serkan KAHYAOĞLU, İnci KAHYAOĞLU, Nuri DANIŞMAN, Leyla MOLLAMAHMUTOĞLU, Şevki ÇELEN

Özet

Önceki sezaryan doğumları takibeden gebeliklerde obstetrik riskler artmıştır. Anormalplasentasyon oluşumları olarak plasenta akreta ve sezaryan skar gebelikleri iki önemli klinikdurumdur. Plasenta akreta; plasentanın uterin kaviteye desidua bazalisin yokluğu nedeni ileanormal bir şekilde yapışması ve fibrinoid tabakanın inkomplet gelişimi ile karakterize bir tanıdır.Plasenta previa ile komplike olan gebeliklerin %5-10unda plasenta akreta olur. Plasentalimplantasyonun daha ciddi anormallikleri, koryonik villusların myometriyum içine kadar invazeolduğu plasenta inkreta ve koryonik villusların uterus serozasını penetre ettiği plasenta perkretadır.1950li yıllarda yaklaşık 30.000 doğumda bir görülen plasenta akretanın insidansı son yıllardaartan sezaryan ile doğumların prevelansındaki artışa paralel olarak 553 ile 2510 doğumda birgörülmeye başlamıştır. Plasenta akretanın en önemli risk faktörü önceki geçirilmiş uteruscerrahisidir. Alt uterin segmentin skarlı alanındaki ince, kötü oluşan veya olmayan desidua bazalistabakasının trofoblastların derin penetrasyonuna direnç gösterememez ve plasenta önceki uterincerrahiye bağlı olarak travmatize olan uterusun patolojik bir bölgesini invaze eder. Anormalplasental implantasyon doğumu takiben plasentanın normal ayrılmasına engel olur. Plasentaakretanın ilk klinik bulgusu manuel plasenta ayrılması girişimi sırasında meydana gelen aşırı vehayatı tehdit eden kanamadır. Plasenta akretaya renkli dopler modalitelerini de içeren prenatalultrason muayenesindeki karakteristik bulguların varlığı ile tanı konur. Şüpheli vakalarda manyetikrezonans görüntüleme yararlı olur. Masif kanama ve bunun sonucunda gelişebilen dissemineintravasküler koagülasyon, erişkin respiratuar distres sendromu, böbrek yetmezliği, planlanmamışcerrahi ve ölüm plasenta akretanın en ciddi komplikasyonlarıdır. Plasenta akretanın preoperatif veintraoperatif yönetim stratejileri bu derlemede detaylı olarak ele alınmıştır.

Abstract

Obstetric risks have increased among pregnancies following previous cesarean section deliveries.Placenta accreta and cesarean scar pregnancies, as abnormal placentation entities, represent twoimportant clinical manifestations. Placenta accreta is characterised with a placenta that isabnormally adherent to uterine cavity because of the absence of decidua basalis and presence ofincompletely developed fibrinoid layer. Placenta accreta occurs in 5-10% of pregnanciescomplicated with placenta previa. Placenta increta and percreta are the other serious abnormalitiesof placental implantation that demonstrates invasion of chorionic villi into the myometrium anduterine serosa respectively. Placenta accreta has been seen rarely as 1 in 30.000 births in 1950 sbut the incidence of placenta accreta has increased recently to 1 in 553 and 2510 deliveries inparallel with increased cesarean sectio deliveries. Previous uterine surgery is the most importantrisk factor for placenta accreta. Thin, defectively formed or absent decidua basalis layer can notshow resistance to deep penetration of trophoblasts and placenta invades this pathological regionof uterus that has previously been traumatised by uterine surgery. Abnormal placental implantationimpedes placental removal spontaneously following delivery. The first clinical sign of placentaaccreta is profuse and life threatening bleeding that occurs during manuel removal of placenta.Placenta accreta is diagnosed with characteristic signs during prenatal ultrasound examinationincluding color doppler modalities. Magnetic resonance imaging is also helpful for equivocalcases. Massive bleeding and resultant disseminated intravascular coagulation, adult respiratuardistress syndrome, renal insufficiency, unplanned surgery and death are serious complications ofplacenta accreta. Preoperative and intraoperative management strategies of placenta accreta havebeen detailed in this review.