Itoigawa- Shizuoka Tektonik Hattında (ISTL) trench çalışmalarının ilk sonuçları

Özet

Merkezi Japonya'da KB-GD doğrultusunda uzanan Itoigawa-Shizuoka Tektonik hattı, bindirme ve sol yanal doğrultu atımh bir fay olup Geç Pleyistosen-Holosen esnasında oldukça yüksek bir kayma hızına ulaşan aktif bir fay hattını oluşturur. Bazı araştırıcılara göre, son 1.2-1.5 milyon yıldan beri yaklaşık 12 km'lik bir sol yanal ötelenme meydana getirmiştir. Bu ötelenme esas alınarak ortalama 8-10 mm/yılgibi oldukça yüksek bir kayma hızı elde edilmiştir. En son M.S. 841 de büyük bir deprem meydana getiren bu hattın üzerinde oluşan depremlerin ortalama deprem tekrarlanma aralıklarını, kayma hızını, son depremden bu yana geçen zaman miktarını ve her bir depremde meydana gelen kayma miktarlarını saptamak amacıyla, bu fay hattının orta bölümlerinde iki adet trench açılmıştır. Bu trenchlerde, koluviyal kama tortullarına dayanarak üç faylanma olayı ayırt edilmiştir. Bu segmentin ortalama deprem tekrarlanma aralığı 800-1000 yıl tahmin edildi Bu çalışmada, C 14 sonuçları henüz analiz aşamasında olduğu için trench duvarlarında gözlenen faylanma olaylarının yaşları verilememiştir.

Abstract

Itoigawa-Shizuoka Tectonic Line, which has NW-SE trending, is one of the very active reverse and left-lateral strike-slip fault in Central Japan. It has very high slip rate especially during Late Pleistocene-Holocene times. According to some researchers, its left lateral offset has reached 12 km since 1.2-1.5 ma. Based on this amount of offset they have estimated high slip rate of 8-10 mm/yr for ISTL. We excavated two exploratory trenches across the middle part of Itoigawa-Sihizuoka Tectonic Line near Chino city in Central Japan in order to know slip amount per event, elapsed time, slip rate and recurrence interval of faulting events occurred in this segment of the tectonic line that was ruptured by the last 841 (A.D.) earthquake. We recognized evidence for three distinct faulting events in these trench walls based on colluvial wedges. The recurrence interval of this segment was estimated to be 800-1000 years. In this study, we have not determined the ages of these three faulting events because C14 dating results are still under process.