Oroantral Açıklıkların Okluzal Splintler ile Cerrahisiz Kapatılması

Burcu BAŞ, Canay YILMAZ ASAN, Ahmet Emin DEMİRBAŞ, Nükhet KÜTÜK, Alper ALKAN

Özet

Amaç: Defekt boyutu 2-3 mm olan oroantral açıklıklar spontan olarak iyileşebilirken büyük açıklıklarda cerrahi müdahale gereklidir. Bu çalışmanın amacı, küçük ve büyük oroantral açıklıkların, okluzal splintler ile cerrahisiz tedavisi hakkında bilgi sunmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya akut oroantral açıklık gelişen 12 hasta dahil edildi. Defektin boyutuna göre 2 grup oluşturuldu. Grup A: defektin 5 mm'den küçük olduğu; Grup B: defektin 5 mm ve daha fazla olduğu hastalardan oluşmaktaydı. Bütün hastalara açıklığın kapatılması için yumuşak okluzal plak yapıldı. Hastalar haftalık olarak takip edildi ve klinik olarak tam epitelizasyon sağlandığında splint kullanımı bırakıldı. Açıklıkların boyutu ile iyileşme süresi ve tedavi sonuçları arasındaki ilişki istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Bir hasta dışında, tüm hastalarda oroantral açıklıklar spontan olarak iyileşti. Grup B'nin iyileşme süresinin Grup A'dan belirgin olarak fazla olduğu görüldü. Tedavinin başarısı ile ilgili gruplar arasında herhangi bir fark bulunamadı. Sonuç: Oklüzal splintlerin kullanımı, oroantral açıklıkların spontan olarak iyileşmesinde faydalı olabilir

Abstract

Purpose: Oroantral communications (OACs) may close spontaneously, especially when the defect has a size smaller than 2-3 mm, whereas larger openings require surgical closure. The aim of this retrospective study was to present our experince with non surgical closure of small and large OACs with occlusal splints. Materials and Methods: Clinical and radiographic data of twenty patients who had used occlusal splints after the occurance of an acute OAC were included in this study. Two groups were created according to the size of the defects: Group A: defects smaller (