Farklı Antimikrobiyal Solüsyonların ve Lazer Sistemlerinin Siloran Bazlı Kompozitlerin Tamir Dayanımı Üzerine Etkisi

INFLUENCE OF DIFFERENT CAVITY DISINFECTION SOLUTIONS AND LASER SYSTEMS ON REPAIR BOND STRENGTH OF SILORANE BASED COMPOSITE

Özet

Amaç: Antibakteriyel etkileri sebebiyle kullanılan ozonlu su, klorheksidin, Er:YAG lazer ve Nd:YAG lazer uygulamalarının yaşlandırma öncesi ve sonrası siloran bazlı kompozit restoratif materyallerinin tamir dayanımı üzerine incelenmesi Gereç ve yöntem: Akrilik bloklar üzerine 2 mm derinlik ve 3 mm çapında 100 kavite hazırlandı ve siloran bazlı kompozit ile doldurularak polimerize edildi. Tüm örnekler tamir işlemi öncesi yaşlandırma işlemine tabi tutuldu ve sonrasında 5 gruba ayrıldı (N=20). Grup 1: Klorheksidin; Grup 2: Ozonlu su; Grup 3: Nd:YAG- lazer; Grup 4: Er:YAG-lazer; Grup 5 (kontrol): İşlem uygulanmayan. Dezenfeksiyon işlemi gruplar doğrultusunda yapılarak siloran bazlı bir kompozitle tamir işlemi gerçekleştirildi. Sonrasında gruplar iki altgruba ayrılarak (n=10) bir alt gruba termal yaşlandırma işlemi uygulandı. Bütün örnekler üniversal test cihazında bağlanma dayanımı testine tabi tutuldu. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi varyans analizi ve Student-t testi ile gerçekleştirildi. Bulgular: Yaşlandırma öncesi gruplar arasında istatistiksel olarak fark bulunmamıştır. (p>0,05). Yaşlandırma sonrası da gruplar arası istatistiksel bir fark görülmezken (p>0,05) gruplar yaşlandırma öncesi ve sonrası kendi içerisinde karşılaştırıldığında ozonlu su, Nd:YAG laze, Er:YAG lazer ve kontrol gruplarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken (p>0,05), klorhekzidin grubunda yaşlandırma sonrası tamir bağlanma kuvveti anlamlı bir şekilde azalmıştır (p

Abstract

Purpose: To evalute the effects of Nd:YAG-laser, Er:YAG-laser, chlorhexidine and ozonated water application used for antibacterial effects on repair bond strength of silorane based composite. Materials and Methods: 100 cavities (2 mm deep, 3 mm diameter) prepared in acrylic blocks were filled with silorane composite and subjected thermal cycle and divided into 5 groups (N=20). Group 1: Chlorhexidine; Group 2: Ozonated-water; Group 3: Nd:YAG-laser; Group 4: Er:YAG-laser; Group 5 (control): untreated. And disinfection method treated according to the groups. Composite repair procedure was implemented with the same silorane based composite. Groups divided into 2 subgroups (n=10). One of the subgroups for each group was subjected second thermal cycle. All of the samples tested by a universal test device. Data were statistically analyzed and significance test of the difference between the two means, the variance analysis, and Student-t Test used. Results: No statistical difference was observed among groups after first thermal cycle (p>0.05). After the composite repair, there were no statistically significant difference between groups that were subjected to second thermal cycle (p>0.05). When each group was evaluated in themselves on comparing before and after the thermal cycle after the repair operation; as no statistically significant difference between Ozonated- water, Nd:YAG, Er:YAG and Control groups (p>0.05), a statistically significant decrease was observed only in the Chlorhexidine group after thermal cycle (p