YAŞLANDIRILMIŞ / YAŞLANDIRILMAMIŞ CAM HİBRİT RESTORATİFİN FARKLI MALZEMELERLE, TAMİR BAĞLANMA DAYANIMI

REPAIR BOND STRENGTH OF AN AGED/NON-AGED GLASS HYBRID RESTORATIVE WITH DIFFERENT MATERIALS

Özet

Amaç: Yaşlandırılmış ve yaşlandırılmamış cam hibrid restoratifin, farklı restoratif materyallere olan çekme bağlanma dayanıklılığının incelenmesi. Yöntem: Cam hibrid restoratif materyal (Equia Forte, GC) kullanılarak toplamda 60 adet 16x2x2 mm boyutlarında örnek hazırlanmış ve (n= 30); Grup I: Yaşlandırılmamış, Grup II: Yaşlandırılmış (5000X;5-55°C) örnekleri içerecek şekilde iki ayrı gruba ayrılmıştır. Her iki gruptan 12’şer örnek, kontrol grubu olarak ayrılmıştır ve kalan 18 örnek ortadan ikiye kesilerek 36’şar adet örnek elde edilmiştir. Her iki grup da daha sonra, uygulanacak tamir materyaline göre 4 alt gruba ayrılmıştır (m =12); a) Kontrol (kesilmemiş cam hibrid örnekler, Equia Forte, GC), b) Cam hibrid restoratif materyal (Equia Forte, GC), c) Rezin modifiye cam iyonomer siman (RivaLightCure, SDI), d) mikrohibrid rezin kompozit (Gradia direct posterior, GC). 24 saat bekletildikten sonra, örnekler çekme bağlanma dayanıklılığı testine tabi tutulmuş ve veriler çift yönlü ANOVA ve Bonferroni testleri kullanılarak analiz edilmiştir. (p 0,05) Sonuç: Test edilen cam hibrid restoratif materyalin kompozit rezinle tamir edildiği durumda, yaşlandırılmış örnekler, yaşlandırılmamış olanlara göre daha yüksek bağlanma değerleri göstermişlerdir. Yaşlandırma, cam hibrid restoratif materyal, cam iyonomer esaslı materyallerle tamir edildiğinde, bağlanma kuvvetini etkilememiştir.

Abstract

Background and Aim: To evaluate the tensile bond strength of an aged/non-aged glass hybrid restorative repaired with different restorative materials. Methods: A total of 60 beam-shaped specimens (16x2x2 mm) were prepared using glass-hybrid restorative material (Equia Forte, GC) and then divided into two main groups (n=30); I-non- aged, II-aged (5000X;5-55°C). Twelve specimens from each group were left intact for control group (without repair) and the rest 18 specimens were sectioned into two halves acquiring 36 beams. The groups (I and II) were then subdivided into four groups according to the repairing materials (n=12); a- control (Intact glass hybrid (GH), Equia Forte (GC Co.), b- glass hybrid, Equia Forte, c- a resin modified glass ionomer cement (RMCIS), Riva Light Cure (SDI Limited), d- a microhybrid resin composite (CR), Gradia direct posterior (GC Co.) After 24 h storage, the specimens were subjected to tensile bond strength test and the data were analyzed using two-way ANOVA and Bonferroni test (p0.05). Conclusion: The tested glass-hybrid restorative material exhibited better tensile bond strength after artificial aging when repaired with resin composite. Aging did not affect the bond strength of glass-hybrid material when repaired with the glass-ionomer based restorative materials.