The failed promise of UN sanctions

Özet

Bu makale, Birleşmiş Milletler (BM) Güvenlik Konseyi’nin ekonomik yaptırımlarına maruz kalan ülkelerde yaşayan insanların, güvenlik ve refah açısından, hükümetlerine yönelik bu cezalandırmadan nasıl etkilendikleri konusu üzerinde durmaktadır. Burada, hedef alınan ülke ekonomisine ciddî düzeyde zarar vermeyi amaçlayan kapsamlı yaptırımların, Irak’ta gözlendiği gibi, gerçekte sıradan insanların hayatında önemli mağduriyetlere yol açtığı ve çocuk ölümlerinde vahim düzeyde artış ve okullaşma oranında keskin düşüş gibi sonuçlara yol açtığı ileri sürülmektedir. Bu çalışmanın son bölümünde ise, klasik/kapsamlı BM yaptırımlarına yönelik yaygın eleştirilere bir tepki olarak formüle edilen “akıllı yaptırımlar”ın, yalnızca hedef ülkenin izlediği hukuk-dışı politikaların sorumlusu olan seçkinlere zarar verdiğine ilişkin yaygın kabulün ne denli isabetli olduğu sorgulanacaktır.

Abstract

This article deals with the impact of United Nations (UN) Security Council economic sanctions on the security and welfare of the people whose governments happen to face such punishment. It is argued that, as the Iraqi case indicates, comprehensive sanctions which intend to cripple the economy of the target state, in effect cause untold miseries for ordinary people and lead to humanitarian catastrophes such as the dramatic rise in infant mortality and sharp fall in schooling. The final part of the article probes the “truth” about the commonly-held view that the selective and limited sanctions known as “smart sanctions”, introduced as a response to widespread condemnation of classical/comprehensive UN sanctions, only hurt the elites that are largely responsible for the improper behaviour of the target state.